Zielscontracten: Emotie = Projectie

Geplaatst op zondag 20 december 2015 door Nelly de Jong

Als het gevoel je te pakken heeft...

Eerlijk gezegd was ik totaal flabbergasted toen ik vele jaren geleden voor het eerst hoorde dat alle emoties projectie zijn. Dertig jaar geleden tijdens een opleiding Jungeaanse pychologie die ik volgde bij Karen Hamaker  kwam dit naar voren. Zowel de ‘nare’ emoties als boosheid, frustratie en dergelijke als ook de ‘plezieriger’ emoties als blijdschap, ontroering en liefde. Emotie kun je zien als die toestand waarin jij niet meer het gevoel hebt maar het gevoel jou heeft.

Schreeuwen

Je kunt bijvoorbeeld boosheid ervaren maar nog prima in staat zijn om op een adequate manier te reageren als je kind iets doet wat jij niet fijn vindt. Maar op het moment dat je buiten zinnen staat te schreeuwen tegen een vierjarige is er sprake van een emotie. In die situatie heeft het ‘gevoel’ jou te pakken.

Weerspiegeling van je schaduwkanten

Emoties zijn een weerspiegeling (projecties) van je schaduw. Je schaduw is je verborgen kant. Die kant van jezelf, van datgene van jezelf waar je niet trots op bent. Van waar je je bijvoorbeeld voor schaamt. Van diegene die je liever niet wilt zijn, maar die je wel bent. Of van degene die je niet bent, maar wel wilt zijn. Wat ook kan is dat je als kind een nare en voor een kind traumatische ervaring hebt meegemaakt. Die ervaring verdwijnt ook naar je onbewuste en krijg je gedurende je leven ook regelmatig herhaalt in de vorm van projecties. Ook dat behoort tot je schaduw.

Dominante collega

Je irriteert je bijvoorbeeld rot aan die dominante collega van je. Die doet zo bazig en zorgt altijd alleen maar voor zichzelf. Heeft nooit oog voor jou en voor jouw gevoelens. Je maakt er een heel verhaal van waarom die collega ‘niet deugt’. Wat in feite speelt is dat die collega in staat is tot datgene wat jij ook wel graag zou willen. Het innemen van haar ruimte en het goed zorgen voor zichzelf. Maar omdat je dat op dit moment te spannend vindt is het makkelijker naar de ander te wijzen, want die….

Naar wie wijs ik als iets mij niet zint?

Ja maar, hij....

Vaak is het zo dat je als je een emotie in je hier en nu ervaart je de neiging hebt om met je vinger naar iets of iemand in je buitenwereld te wijzen. En een verhaal te maken over wat daar gebeurt. En als er sprake is van flinke geraaktheid, dan ga je dat verhaal ook nog flink opblazen en uitvergroten. Veel mensen gaan als ze vastlopen met hun problemen naar een loog, soof of andere hulpverlener om hun problemen in het hier en nu te bespreken.

In de herhaling

Soms zijn mensen al jaren in psychotherapie om te proberen grip te krijgen op datgene wat ze als laatste verwond heeft geraakt, in plaats van hun  oorspronkelijke pijn of wond te helen of op te lossen. Vrijwel al mijn klanten komen  omdat ze in hun hier en nu ergens in vast lopen, maar hun eigenlijke probleem ligt in een ver verleden. Het probleem in hun hier en nu is niets anders dan de 33-ste herhaling daarvan.

Slechte B-film

Om echt af te komen van dit soort gedragspatronen zul je terug moeten naar het punt in je leven waar je voor de eerste keer dit probleem, of deze emotie tegenkwam en ervaren hebt. Alle keren daarna zijn niets meer dan herhalingen van die eerste keer dat het probleem ontstond. Je zou het kunnen zien als slechte B-films met allemaal hetzelfde script, met steeds andere spelers en in andere situaties. Maar het originele script is nog steeds hetzelfde.

Overerven van gedragspatronen

Als je je dit gedragspatroon niet bewust wordt of bent en het oplost in jezelf, zul je uiteindelijk jouw problemen ook nog doorgeven aan jouw kinderen. Het is daarom ook niet uit te sluiten dat de oorsprong van jouw probleem ook niet in jezelf zit, maar in je vader, moeder of opa en oma. Wat bedoel ik daarmee?

Papa, ik lijk steeds meer op jou

Stel: Als jouw vader door zijn vader mishandeld werd en dat in die tijd de norm was, dan is de kans groot dat jouw vader jou ook gaat slaan. Gewoon omdat hij niet beter weet. Hij heeft geen ander rolmodel gehad. En ondanks dat het hem zelf destijds waarschijnlijk veel pijn deed, doet hij het nu zelf ook. Sterker nog… De kans is groot dat hij allerlei argumenten aan kan dragen waarom het terecht is dat hij dat doet. En als jij je niet bewust wordt van dit patroon zul je zelf misschien ook gefrustreerd moeten constateren dat jouw handen ook los zitten…

Problemen doorgeven

Er is bv. ook in allerlei onderzoeken aangetoond dat mensen die als kind slachtoffer van misbruik zijn, zelf later ook in verhouding veel vaker dader worden. In plaats van de pijn in zichzelf op te lossen geven ze het probleem door aan een volgende generatie.

Geen basisveiligheid

Of een ander voorbeeld: Een van mijn klanten heeft haar hele leven lang al last gehad van een gevoel van onveiligheid in bepaalde situaties. Ze snapte daar niets van en kon daar geen enkele aanleiding voor bedenken. Ze had een hele  leuke jeugd gehad en hele lieve ouders. Helemaal geen directe aanleiding voor ene gevoel van onveiligheid. Totdat ik van haar begreep dat ze vrijwel direct na de geboorte in het ziekenhuis opgenomen was geweest voor 6 weken.  Bewust wist ze daar uiteraard niets meer van. Maar toen ik haar vroeg om haar lichaam te laten antwoorden met een ja of een nee op de vraag of deze ziekenhuisopname de basis van haar gevoel van onveiligheid was, begon ze te huilen. Bingo. Een kind dat zo jong weggehaald wordt bij de moeder is haar basisveiligheid vrijwel direct kwijt. Ook al wordt er nog zo goed voor je gezorgd, ze miste haar moeder.

Voelen wat je voelt 

Het oprakelen van gebeurtenissen uit het verleden kan confronterend en pijnlijk zijn. Maar het onbewust blijven herhalen is minstens zo pijnlijk en misschien nog wel pijnlijker. Bovendien stopt de pijn dan niet. Wat wel het geval is als je je oorspronkelijke pijn, je oorspronkelijke wond gaat verzorgen. Als je de tijd neemt en voor jezelf en je bereid bent om de opgelopen pijn te ervaren en je bereid bent te voelen wat daar gevoeld wil worden, dan ontstaat er als vanzelf een stuk heling.

Als ik bereid ben om te voelen wat ik voel, dan stopt de pijn

Zielscontracten

Hoe werkt dat dan? Als kind maken we allemaal, niemand uitgezonderd, pijnervaringen mee. Zelfs als we kind van twee verlichte ouders zouden zijn, dan nog lopen we deuken en butsen op. Op het moment dat we een deuk of een buts oplopen en we kunnen op dat moment in die situatie niet voelen wat we voelen, omdat we ‘moeten overleven’ dan ontstaat er iets wat je een zielscontract zou kunnen noemen. We splitsen op dat moment een stuk van onze persoonlijkheid af en nemen een besluit ons gedrag aan te passen. Dat doen we omdat we dat op dat moment en in die situatie het beste vinden. Het afgesplitste deel neemt zijn intrek in ons onbewuste en is daarmee voor ons bewustzijn niet meer zonder meer toegankelijk.

Je moet lief zijn

Een kind dat bv. van mama te horen krijgt dat het lief moet zijn omdat mama anders niet van haar houdt, zal al heel jong bewust of onbewust besluiten haar gedrag aan te passen. Want mama’s liefde verliezen is zo’n aanslag op haar gevoel van veiligheid dat ze op dat moment besluit niet meer te zijn wie ze is, maar zich aan te passen aan wat mama wil. Mama’s liefde verliezen is voor een klein kind onverdraaglijk en enorm bedreigend. Dus kiest het kind voor de strategie van aanpassen. Een strategie die in die situatie en op dat moment de beste strategie is. Maar op de lange termijn levert dat problemen op. Het systeem raakt namelijk daardoor uit balans. Het kind kan niet meer volledig zijn wie ze is. Het kind groeit vervolgens op en komt vervolgens in allerlei andere relaties terecht waarin ze zich aanpast en ontdekt dat ook anderen van haar verwachten dat ze zich aanpast. Langzamerhand raakt ze steeds meer van zichzelf vervreemd en vroeg of later komt ze in de knel. Als er op zo’n moment alleen gekeken wordt naar wat het probleem in het hier en nu is, en niet naar het onderliggende probleem, dan zal het probleem zich blijven herhalen. Een andere variant op dit thema is dat dit kind in de volwassen jaren ook de rol van de moeder over kan nemen. Dan gaat het van anderen eisen dat ze lief tegen haar moeten zijn. Wat natuurlijk ook weer de nodige problemen oplevert…

Herschrijven zielscontracten

Pas als we bereid zijn onze zielscontracten te herschrijven en we het afgesplitste deel ‘ophalen’ kan het systeem weer terug heel worden. Als we bereid zijn onze pijn te voelen en onze wond te gaan verzorgen, kan dit kindsdeel in onszelf opgroeien, integreren en volwassen worden. Maar zolang we problemen alleen in het nu oplossen zonder te onderzoeken waarom dit probleem op dit moment in onze werkelijkheid wil zijn, houden onze zielscontracten in stand. En daar word je meestal niet zo gelukkig van.

Vind je het nog moeilijk om te 'voelen' wat je voelt? Misschien ben jij net als ik iemand die het opnieuw moet leren hoe het is om te voelen wat je voelt. Hoewel ik hoogsensitief ben, heb ik heel jong 'afgeleerd' om op mijn gevoel te vertrouwen. Sterker nog om te voelen wat ik voel. Het was een heel proces om dat opnieuw te leren. Geleide meditaties en visualisaties hebben me daar enorm in geholpen. Als jij dat ook herkent dan nodig ik je uit om dat ook via die weg te doen. Het werkt snel en gemakkelijk, maar je moet er wel even de tijd voor nemen :-).

8 - weekse training Liever Gelukkig met Mindfulness

Meditatiepakket

Je kunt natuurlijk ook gewoon net als ik beginnen met geleide meditaties, door een losse meditatie te bestellen of een meditatiepakket met allerlei verschillende meditaties met voor verschillende situaties.

 

Leuk of waardevol artikel?

Als je dit artikel waardevol vindt voor je zelfvertrouwen, balans of innerlijke rust help dan mee dit te verspreiden door het te delen met andere vrouwen. Dit kan o.a. door middel van de social media knoppen. Ik vind het altijd fijn als je een reactie achterlaat met jouw tips en ervaringen.




Nelly de Jong

Mijn passie is het begeleiden van mensen met werk- en levensvragen. Dat doe ik al meer dan vijfentwintig jaar met veel plezier. In de afgelopen jaren heb ik honderden mensen via coaching, loopbaanbegeleiding en outplacement begeleid en ze een duwtje in de rug gegeven. Mijn specialisme is werkende moeders goed voor zichzelf te laten zorgen.

Meer over Nelly de Jong


« Zes basisbehoeften
Loopbaanbegeleiding: Je levenslijn »

Trainingen over dit onderwerp

DatumTrainingLocatie
Wo 10 april '19De kracht en waarde van emotiesLeeuwarden, meld je aan

Misschien vind je dit ook leuk:

Meer Emoties en Denken (positief en negatief)


Facebook-reacties op dit artikel

Website-reacties op dit artikel

Mike op maandag 21 december 2015 om 10:35
Te beseffen dat, werkelijk doorhebben, begrijpen, en bewust zijn van het moment dat er emotie is , emotie "handelt", emotie overheerst , ik emotie ben , de emotie mij in de greep heeft, is het moment van verandering. Te begrijpen wat emotie is , wanneer zij aan het woord is ,sterker nog, mij in de greep heeft, is een bewustwordingsproces . En dat heeft tijd nodig en goede begeleiding.
Ik heb ervaren dat het begrijpen van het proces een stap is. Een andere stap is het voelen van de ontbrekende basisveiligheid en het niet meer uit de weg willen gaan,maar het er juist laten zijn om ernaar te kunnen kijken (zonder zelfmedelijden) en eraan te werken, dat ik het gevoel, de emotie, leer herkennen. Dat ik mijzelf serieus neem,mijzelf als het ware begeleid. Naar mijzelf leer luisteren en handelen. Daar is veel subtiliteit voor nodig.
Een gebrek aan basisveiligheid, noem het angst, gaat niet verdwijnen door er niet naar te willen kijken. Niet te willen voelen.
Er is veel basisangst bij mij op dit moment in mijn leven . Maar ook het besef dat dit al heel lang aanwezig was en ik mij er niet van bewust was.
Er wordt veelal gezegd dat ik een emotioneel mens ben. Dit had voor mij altijd een ietwat negatieve bijklank . Heb ik mijn emoties niet onder controle? Is dat dan de weg? Emotie controleren?
Probeer maar het dekseltje van de fluitketel erop te houden als het water kookt!
Kijk naar het begin , als het water begint te borrelen, kijk en voel wat daar gebeurd en neem jezelf serieus.
Ik sta op het punt in mijn leven dat ik mij bewust ben van mijn ontbrekende basisveiligheid, mijn te kort aan zelfvertrouwen en het feit dat ik veel mensen onbewust schuldig heb bevonden aan mijn situatie.
Als ik begin te zien dat handelen vaak door emotie wordt gestuurd en ik besef en werkelijk voel waar het allemaal begint dan begrijp ik dat er maar een weg is te gaan, en die leid naar binnen .
Want dan is er een mogelijkheid om te vertrouwen op mezelf.
En ik ben er zo aan toe naar 52 jaar.

Juliet op maandag 21 december 2015 om 08:44
ik herken heel veel en zit ook behoorlijk vast. Maar welke weg is nu de juiste? Diverse mensen verwijzen naar een loog of soof, anderen zeggen dat ik mijn relatie moet verbreken, anderen zeggen accepteren wat er allemaal is (ben ziek, kom niet meer aan het werk en heb relatieproblemen dus er zijn heel weinig zekerheden op het moment). Je pakket heb ik al, denk je dat dit de juiste weg is om te gaan?

Reageer op Zielscontracten: Emotie = Projectie

Naam:
E-mailadres: (wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief: Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reacties: Stuur mij een e-mail bij volgende reacties
Reactie:
  Om hier te kunnen reageren dien je geabonneerd te zijn op de nieuwsbrief.
 

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties, aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.