Is er leven na je pensioen?

energieke ouderen

Gastartikel door Linda Hollander

Geplaatst op dinsdag 24 maart 2015 door Nelly de Jong

Zingeving na je 65e. Ik kreeg mijn jaarlijkse pensioenoverzicht in de bus en dan ga ik altijd even rekenen: hoe lang mag ik nog? Want dat gedoe over verhoging van de AOW-gerechtigde leeftijd: ik begrijp het niet. Eventjes niks doen, de hele dag samen zijn met mijn liefje en ongestoord de hele dag een boek lezen als ik daar zin in heb lijkt me leuk hoor, begrijp me niet verkeerd. Maar de rest van mijn leven? Voor mijn generatie ligt de gemiddelde levensverwachting van vrouwen op 85 jaar. Twintig jaar niksen?!? Ik ben al blij als ik na drie weken zomervakantie weer lekker aan de gang ben.

Hyperactieve eekhoorn

Dus belde ik mijn moeder, want die heeft tenslotte ervaring. Als een hyperactieve eekhoorn hopte ze van de ene in de andere baan, onderhield haar sociale contacten, regelde de hele huishouding en en passant voedde ze mijn zus en mij ook nog even op (en gaf ze onze vader een heropvoeding). “Eerst was het best lekker: geen dwang meer, minder verplichtingen en eindelijk de mogelijkheid om je eigen tijd in te delen,” vertelde ze. Maar ook bij haar was de lol er snel af, want ik heb het natuurlijk niet van een vreemde. Daarom begon ze al vrij snel met vrijwilligerswerk. “Daarmee onderhoud ik mijn sociale contacten, blijf ik bij de wereld betrokken en leer ik een hoop nieuwe dingen. Ik heb geen zin om langs de zijlijn te staan, dat past ook niet bij mijn kijk op het leven. De regelmaat van werk vind ik prettiger, en ik heb natuurlijk de luxe dat ik nu kan doen wat ik écht wil.”

Tijd voor de kleinkinderen

Het klonk allemaal erg jodelahitie, maar ook daar had ze een verklaring voor: “Toen je vader ziek werd heb ik twee jaar buiten de wereld geleefd, alles draaide om hem. Om na zijn overlijden weer terug te keren in het normale leven vond ik heel moeilijk. Daarbij vergeleken was dat 65 worden een makkie.” Bijkomend voordeel: omdat ze meer tijd aan haar kleinkinderen kan besteden zitten mijn zus en ik nooit zonder oppas, en ze weet haast meer van autisme en vroeggeboorte (en de problemen die daaruit voort kunnen komen) dan wijzelf. Ze laveert moeiteloos over internet, is een fanatieke Facebook-gebruiker en scoorde online ook nog eens een leuke vent met wie ze helemaal in love is.  “Ik zeg maar zo: poetsen kan altijd nog.”

Drukker dan ooit

Voor veel vrouwen die nu tot de 65+ groep zijn toegetreden ziet het leven er zo uit. Mijn schoonmoeder roept regelmatig dat ze het veel drukker heeft dan toen ze nog werkte. De helft van de kinderen in de zwemgroep van mijn zoon worden gebracht en gehaald door een kersvers gepensioneerde opa of oma. “Ik zat twee weken thuis en toen werd ik helemaal gek,” vertelde er eentje. “Toen ben ik maar met een studie begonnen aan de Open Universiteit. Hartstikke leuk!” Een ander besloot om na haar 65e gewoon door te werken: “Mijn baas was er heel blij mee, ik heb toch enorm veel ervaring en kennis die ik de komende jaren kan overdragen op de jongere generatie. Ik moet er niet aan denken om achter de geraniums te gaan zitten.” Dat ze bij lange na niet de enige is blijkt wel uit de cijfers: in 2013 werkten 47.000 vrouwen door na hun 65e. Soms uit financiële nood, maar meestal omdat het om hoogopgeleide en zelfstandige vrouwen ging die nog lang niet bereid waren om hun carrière aan de wilgen te hangen.

Aanpassingsvermogen

Maar hoe zit het dan bij de vrouwen die nooit hebben gewerkt? Op naar oma. Haar dagen bestonden vroeger uit de zorg voor het huishouden, opa, de kinderen en natuurlijk opoe. "Dat noemen ze tegenwoordig mantelzorg," zei oma. "Maar eigenlijk parkeerde ik haar gewoon bij de kachel met een puzzelboekje en dan hoorde je haar de volgende drie uur niet meer". Voor haarzelf veranderde er niet veel toen ze 65 werd, een paar jaar eerde was opa al met de VUT gegaan en dát zette haar wereld wel op zijn kop. Ineens was hij de hele dag thuis en kon ze haar eigen gang niet meer gaan zoals ze gewend was. Dat vroeg heel wat aanpassingsvermogen.

Mooie kerels kieke

Na zijn overlijden moest ze weer nieuwe zin geven aan haar leven. Die vond ze bij haar vriendinnen en zussen, met wie ze vervolgens jarenlang de stad onveilig maakte. Zo kwam ik haar een keer tegen op de markt en vroeg wat ze ging doen. "Mooie kerels kieke!" riep oma in plat Leeuwarders. Inmiddels is ze 85 maar dat zie je er niet aan af: ze houdt van mooie kleren, draagt het liefst een spijkerbroek, bezoekt regelmatig de schoonheidsspecialiste en volgt de ontwikkelingen in de wereld op de voet. “Het enige wat niet leuk is, is dat er steeds meer mensen om me heen doodgaan. En dat mijn kleinkinderen nóóit langskomen.” Ik kreeg een por in mijn bovenarm, ze schonk nog een bakje koffie in (“nee je hoeft niet te helpen, ik ben toch geen bejaarde!”) en begon daarna over een documentaire die ze had gezien over de Amsterdamse SM-gayscene.  

Doorwerken

Ik berg mijn pensioenoverzicht iets gerustgestelder op. Ik denk dat ik maar gewoon blijf doorwerken – al is het maar parttime - want daar word ik gelukkig van. Ik zet wel een grote plofbank in mijn kantoor voor de klein- en achterkleinkinderen (ondanks dat mijn zoon nog steeds op de leeftijd is dat meisjes 'stom' zijn hou ik hoop op veel nazaten), als ik zin heb om even een paar dagen te niksen met eega kan dat ook wel tussendoor. En ik hoop dat ik tegen die tijd al mijn vriendinnen nog heb, zodat we steunend op onze rollators de jeugdklassieker I'll sleep when I'm dead van Bon Jovi mee kunnen blèren. En dat poetsen, dat zien we later dan wel weer.

Leuk of waardevol artikel?

Als je dit artikel waardevol vindt voor je zelfvertrouwenbalans of innerlijke rust help dan mee dit te verspreiden door het te delen met andere vrouwen. Dit kan o.a. door middel van de social media knoppen. Ik vind het altijd fijn als je een reactie achterlaat met jouw tips en ervaringen.




Linda Hollander

Linda is getrouwd en moeder van een zoon. Schrijven is haar passie en dat doet ze dan ook graag. Linda is gek op kinderen en heeft een heel eigentijdse en inspirerende kijk op opvoeden en hoe om te gaan met kinderen. Juist ook als kinderen een beetje anders zijn dan anders.


« Samen emanciperen
Het licht van de vuurtoren »

Gratis E-book Basisbehoeften



Al meer dan 1.000 keer gedownload

Trainingen over dit onderwerp

DatumTrainingLocatie
Wo 16 januari '19Wat zijn jouw energievreters? En wat kun je eraan doen?Leeuwarden, meld je aan

Misschien vind je dit ook leuk:

Meer Keuze en keuzestress en Behoeften


Facebook-reacties op dit artikel

Website-reacties op dit artikel

Randy op woensdag 25 maart 2015 om 10:06
Hartstikke leuk artikel en het geeft de burger moed. Wel krijg ik vaak het idee dat veel artikelen voor fitte carrièrevrouwen zijn bedoeld. Mer carrièrevrouwen bedoel ik ook die vrouwen, die van hun hobby hun werk gemaakt hebben of anderszins vreselijk verknocht zijn aan hun werk.
Zodra je lijf niet meer wil en jou je werk erg moeilijk maakt, is het vooruitzicht om ook nog lánger te moeten werken ver van aantrekkelijk, dat begrijp je. Vrij zijn om te werken (als vrijwilliger) op de dagen dat je je goed voelt, is véél fijner dan dat je een baan hebt en je je met moeite staande kunt houden. Sommige mensen zitten noodgedwongen "achter de geraniums", ik hoor daar niet bij, maar voel erg met hen mee. Die uitdrukking "achter de geraniums gaan zitten" klinkt mij sinds ik in de thuiszorg ging werken
denigrerend in de oren. Dat kan veel positiever door die uitdrukking te laten verdwijnen anno 2015.

Reageer op Is er leven na je pensioen?

Naam:
E-mailadres: (wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief: Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reacties: Stuur mij een e-mail bij volgende reacties
Reactie:
  Om hier te kunnen reageren dien je geabonneerd te zijn op de nieuwsbrief.
 

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties, aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.