Bang voor boos...

Boos, agressief

Geplaatst op zondag 14 december 2014 door Nelly de Jong

In veel relaties die minder goed lopen wordt boosheid vaak in de loop van de tijd een steeds groter probleem. Een van de partners raakt in bepaalde situaties gefrustreerd en wordt boos omdat het hem of haar niet lukt om zijn of haar behoeftes ingevuld te krijgen. Vaak zijn we ook zo geconditioneerd dat we denken dat we iets of iemand in de buitenwereld nodig hebben om onze behoeften ingevuld te krijgen. Toch is dat in veel situaties niet het geval.

Emotionele behoeftes

Als je het onderliggende mechanisme begrijpt, dan zul je ervaren dat je de meeste emotionele behoeftes in je zelf kunt invullen. Wat we daarentegen meestal onbewust leren is om het op de ander te projecteren. Je partner moet er dan voor gaan zorgen dat jij je gezien, gehoord, gewaardeerd en geliefd voelt. En daar loopt het in veel relaties spaak. Want op de lange termijn is dat geen houdbare zaak.

Vervelende trekjes

Vervolgens ga je van ellende dan maar uit elkaar om er uiteindelijk na een eerste tijd van weer vlinders in de buik achter te komen dat je nieuwe partner ook zo van die vervelende trekjes heeft. En je zit opnieuw in een niet werkend patroon. Zelfs al denk je dat je doordat je nu een totaal andere partner hebt dan je vorige partner dat het je nu niet zal overkomen. Zolang je niet bereid bent te kijken naar je eigen aandeel in je relatie is de kans zeer groot dat je opnieuw een niet werkende relatie gaat creeren.

Boosheid weerspiegelt onmacht

In een niet werkende relatie speelt boosheid vaak een belangrijke rol. De boosheid weerspiegelt de onmacht van de ander om om te gaan met de situatie. Sterker nog, als het een tweede of derde, vierde, etcetera relatie betreft dan is het patroon inmiddels al aardig versterkt als je niet heel grondig hebt gekeken naar je eigen aandeel in het mislukken van de relatie.

Boos maakt boos of bang

In je hersenen zijn de verbindingen die met eerdere frustraties in je vorige relaties te maken hadden versterkt en je reactie versterkt iedere volgende keer mee. Hoe eerder je daarmee leert dealen hoe beter. Dat geldt uiteraard andersom ook. Een boze partner kan leiden tot een tweede boze partner maar ook tot een bange partner.

Aanpassen

Als je partner de neiging heeft tot boos worden en jij hebt de neiging tot aanpassen, dan is dat ook een combinatie die op de lange termijn tot problemen zal leiden. Want als jij je steeds maar aanpast aan wat je partner (of collega of baas of wie dan ook maar), dan ontken je op dat moment de behoeften die in jou leven en die er ook willen zijn.

Explosie

Door die behoeften langdurig te ontkennen zal je lichaam vroeger of later gaan muiten en je op termijn allerlei vage of minder vage klachten bezorgen. Of je pot zoveel op dat je op een gegeven moment ook ontploft en op een explosieve manier voor je belang opkomt, maar meestal niet voor elkaar krijgt wat je graag wilt.

Hoe dan wel?

Een van de eerste dingen die belangrijk zijn om je bewust te worden is dat je bij jezelf waarneemt wat de boosheid van de ander met je doet. Door je dat bewust te worden kun je ontdekken hoe je uit het patroon kunt stappen. Als je onmiddellijk reageert met aangepast gedrag, zit je er al in voor je er uit kunt stappen. Toch kan het ook helpen als je het je in het moment zelf (nog) niet bewust bent om er naar terug te kijken en jezelf de vraag te stellen: Hoe voelde dat voor mij? Wat ervoer ik in mijn lichaam? Roep het gevoel maar opnieuw op en neem het waar in jezelf.

Wat voel je?

Vervolgens vraag je jezelf af: Heeft dat gevoel een naam? En let er dan op dat je er geen oordeel van maakt, maar dat het een gevoel is. Een gevoel dat je ergens kunt voelen in je lichaam. Als je weet wat voor gevoel het is, dan kun je als je dat wilt voor jezelf nagaan wanneer je dat gevoel eerder had. En ook wanneer je het gevoel voor de eerste keer ervaren hebt. Als je je dat niet direct kunt herinneren vraag dan eens aan je onbewuste om je het antwoord in een droom of anderszins te brengen en heb er gewoon het vertrouwen in dat het antwoord komt.

Ik ben niet verantwoordelijk voor het verdriet en de boosheid van anderen!

Waar komt het gevoel vandaan?

Is het belangrijk en nodig om te weten waar het gevoel vandaan komt? Ja en nee. Ja, omdat het je ego, je denken meestal helpt om het proces te doorzien en te herkennen dat het om oude pijn in jezelf gaat. En nee, omdat het weten waar het vandaan komt nog niet maakt dat je het anders gaat doen.

Innerlijk kind

Als je voor jezelf weet en herkent waar het gevoel vandaan komt en je oog in oog met het kleine kind in jezelf komt te staan, dan kun je dat kind in jezelf vragen wat het nodig heeft. Waar heeft het behoefte aan? Je zult ervaren dat het je antwoord geeft en jij bent de enige die jouw innerlijk kind kan geven wat het nodig heeft. Het kan zijn dat je kind een knuffel wil of wil horen dat het er mag zijn en dat het ook belangrijk is. Wat het ook is, geef er zo goed mogelijk gehoor aan en bevestig jezelf op de dingen waar je je onzeker over voelt.

Onzekerheid en angst

Vaak is er een ouder of andere volwassene die ook boos kon zijn op jou als kind. En wanneer dat een gevoel van angst en onzekerheid met zich meebracht, dan zul je die onzekerheid en angst meenemen naar je volwassen leven. Andere mensen die vervolgens boos op jou reageren zullen  je onbewust terugbrengen naar je kindertijd en je triggeren in dat oude gevoel van angst en onzekerheid.

Kijken door de ogen van een volwassene

Wanneer je je dat bewust wordt, kun je het kind in jezelf op laten groeien en ontdekken hoe je door de ogen van een volwassene kunt kijken naar de situatie. En gekeken door de ogen van een volwassene is er een partner die boos is. Die boosheid van je partner is hoogstwaarschijnlijk ook ingegeven door iets vergelijkbaars als wat bij jou gebeurt door zijn boosheid. Alleen heeft je partner een ander ‘verdedigingsmechanisme’ gecreerd. In plaats van angst stapt hij in de boosheid.

Conditionering bij de ander

Realiseer je dat er in je partner ook een klein kind zit wat boos is. Niet dat jij er verantwoordelijk voor bent dat hij boos is, dat is zijn eigen verantwoordelijkheid. Hij of zij kiest er meestal onbewust voor om die reactie op te roepen omdat hij of zij op die manier bedraad of geconditioneerd is.

Bewust worden

Als je je eigen triggers bewust bent en je je realiseert dat wat er in het hier en nu gebeurt meestal niet gaat om waar het over gaat, dan gaat de angel meestal uit de situatie vandaan.  Het gaat niet waar het over gaat, omdat het gaat over oude pijn en oude situaties die worden meegenomen naar het hier en nu. In feite zijn het op een bepaalde manier oude koeien die uit de sloot worden gehaald. Alleen gebeurt dat niet bewust maar onbewust.

Tips 

We hebben net gekeken naar wat je in je binnenwereld kunt doen als een dergelijke situatie zich voordoet. Je kunt ook in de buitenwereld slimme dingen doen. Hier volgen wat tips:

Vat samen wat je hebt ontvangen

Geef aan de ander terug wat je hebt ontvangen of begrepen. Benoem als je voldoende informatie hebt om het begrepen te hebben dat je begrijpt waarom de ander zich boos voelt. Door te zeggen dat je begrijpt waardoor de ander zich boos voelt, geef je niet aan dat je het met hem of haar eens bent. Je geeft alleen maar weer te begrijpen dat er een bepaalde oorzaak is (de situatie) en een bepaald gevolg (het gevoel).

Afkoelen

Als je deze stappen zet, zul je merken dat de ander afkoelt. Hij of zij voelt zich gehoord, gezien en begrepen. Dat hoeft nog niet te betekenen dat er vervolgens gebeurt wat hij of zij wil. Het invullen van de wederzijdse behoeften kan over worden onderhandeld. Maar doordat je de ander gezien, gehoord en erkend hebt in zijn of haar gevoel, zal het onderhandelen over de behoeften een stuk gemakkelijker worden.

Onredelijk

Als je partner onredelijk is en je voelt dat jouw grenzen overschreden worden kondig dan aan dat wanneer je partner zijn gedrag niet aanpast jij uit de situatie weg zult gaan. Je hoeft niet te accepteren dat de ander tegen je schreeuwt, je uitscheldt of op wat voor manier dan ook agressief tegen je is. De ander mag boos zijn en die boosheid mag er zijn, maar het is aan jou tot waar en op welke wijze jij accepteert dat die boosheid zich tegen jou mag keren.

Begrenzen

Dat begrenzen van de boosheid is cruciaal om er voor te zorgen dat het patroon zich niet verder versterkt en escaleert. Door niet te begrenzen geef je je partner de ruimte om steeds verder te gaan. En hoe langer je wacht met begrenzen hoe moeilijker het wordt om te doen. Dus stel niet uit en sta niet toe dat de ander over jouw grenzen heen gaat. Hoe boos en onredelijk de ander ook is, jij bent verantwoordelijk voor het bewaken van jouw grenzen. Het is aan jou of je toestaat dat de ander er overheen gaat of  niet.

Doe het desnoods voor je kinderen 

Als je het nog lastig vindt om dat voor jezelf te doen, realiseer je dan wat de gevolgen voor je kinderen zijn als je ze hebt. Kinderen nemen namelijk het gedrag van de ouders over. Dus als jij je partner niet begrenst en de situatie wordt steeds grimmiger, dan geef je je kinderen mee dat  het normaal is dat jullie zo met elkaar om gaan. Er is een grote kans dat je kinderen zich dan met een of beide vormen van reactie gaat identificeren en hetzelfde gedrag gaat vertonen. Wil je dat?

Online training Zelfvertrouwen voor Vrouwen

Je kunt je natuurlijk ook gewoon aanmelden voor de online training Zelfvertrouwen voor Vrouwen. Die helpt je om beter voor jezelf te zorgen, waardoor je je kinderen niet de ballast hoeft mee te geven die jij wellicht wel in je rugzak van jouw ouders hebt meegekregen. 

Leuk of waardevol artikel?

Als je dit artikel waardevol vindt voor je zelfvertrouwenbalans of innerlijke rust help dan mee dit te verspreiden door het te delen met andere vrouwen. Dit kan o.a. door middel van de social media knoppen. Ik vind het altijd fijn als je een reactie achterlaat.




Nelly de Jong

Mijn passie is het begeleiden van mensen met werk- en levensvragen. Dat doe ik al meer dan vijfentwintig jaar met veel plezier. In de afgelopen jaren heb ik honderden mensen via coaching, loopbaanbegeleiding en outplacement begeleid en ze een duwtje in de rug gegeven. Mijn specialisme is werkende moeders goed voor zichzelf te laten zorgen.

Meer over Nelly de Jong


« Hooggevoelig en grenzen
Waar ga jij naar toe? »

Gratis E-book Liever Assertiever



Al meer dan 26.000 keer gedownload

Trainingen over dit onderwerp

DatumTrainingLocatie
Wo 16 januari '19Wat zijn jouw energievreters? En wat kun je eraan doen?Leeuwarden, meld je aan
Wo 10 april '19De kracht en waarde van emotiesLeeuwarden, meld je aan

Misschien vind je dit ook leuk:

Meer Stress, relaties, luisteren, Emoties, Denken (positief en negatief), communicatie, assertiviteit en Angst


Facebook-reacties op dit artikel

Website-reacties op dit artikel

Peter op woensdag 17 december 2014 om 22:18
Mooi vind ik het begrenzen: je bent verantwoordelijk voor het begrenzen van de boosheid. Je kunt weggaan. Wel lastig … Ook mooi idee van Paula dat je jezelf zou kunnen beschermen door compassie te voelen voor boosheid van de ander. Compassie als begrenzing.
Maar hoe werkt het dan als ik zelf boos ben? Eerder begrenzen? Mijn verwachtingen begrenzen? Die collega die broddelwerk levert verander ik niet snel en toch wind ik mij erover op en die boosheid kost mij veel energie. Compassie voor mezelf en compassie voor het boos worden is al een hele kunst. Ik weet namelijk dat het zinloos is en een uiting van machteloosheid… En ik ben bang dat dat het contact verstoord.

Sylvia op dinsdag 16 december 2014 om 20:53
Als je handen konden spreken met liefde
hadden ze mij omarmd
en jouw eigen hart verwarmd.
Maar de liefde voor jezelf bleek steken in een onmacht
die alleen jij kon vertalen met een geslagen woord
dat ook in jouw hart ook achterliet.......een wond.

Petra op dinsdag 16 december 2014 om 13:02
Boos, ja, boos maar op wat en wie eigenlijk??
Boos, ja diep van binnen ben ik wel boos, MAAR…….. Ja daar heb je m ook weer, dat maar. Maar bagatelliseert alles, het relativeert alle frustraties en situaties . Het is alsof de boosheid wordt verdoofd, ik voel het niet meer.
Boos is, ja boos, een raar gevoel. Nee het is niet jaloers op een ander, maar ok, wel kijken naar een ander. Wat heeft hij/zij, wat heb ik niet, maar ben ik daar dan boos over? Nee zeker niet! Mijn gun factor is groot. Ik deel graag in de kennis en de wetenschap die daar mee gemoeid gaat.
Boos is, ja boos iets onbeschrijfelijk van een moment, een gebeurtenis die mij is aangedaan. Ik vraag me af wat de reden is dat een dergelijke gebeurtenis mij overkomt en wat mij dan boos zou moeten maken. Ok, ja ik wordt dan boos, maar op wie? Op de persoon die mij dit heeft aangedaan. Misschien wel met al zijn of haar goede bedoelingen. Maar dat is raar, hoe kan het een goede bedoeling zijn, terwijl je boze gevoelens ontwikkelt???
Ik merk het al, ik schrijf het op en word al boos, wat een kut onderwerp. Ik stop het het liefste weg. Boos, is een issue, ik kan namenlijk niet boos worden. Het vreet aan me, ik weet het, maar….. daar heb je m weer…. MAAR …. Alles is bedoelt om je in situaties te brengen, om keuzes te maken, kijken naar je zelf en naar die ander, welke reden heeft het??? Wat wordt er getriggerd? Is het reëel? Ik weet het niet. Boos wil ik niet zijn, maar waarom?
Ik vertel het heus wel, wat mijn mening is, laat ik over mij heen lopen? Of heb ik het gevoel dat er nooit naar mij geluisterd wordt. Heb ik een keuze, doe er dan iets mee. verdorie, doe het dan…. Wordt maar lekker boos. Denk maar dat er niet naar je geluisterd wordt, zie maar, dat er veel geduld voor nodig is en heb maar vertrouwen. Laat het los!!!!
Wordt maar boos, met name op mijzelf. Ja ik ben boos. Boos op mijzelf omdat ik van alles en iedereen het positieve wil inzien. Negatief is boos zijn, dat heb ik tot nu toe niet op mijn levensverlanglijstje gezet. Misschien is een issue, om er eens flink door te gaan. Maar ik heb er niet zoveel zin in. Zeker niet nu, het komt me helemaal niet uit. Ik heb nog zoveel dingen gezien mijn andere ontwikkelingen.. ik zal eens zien, of er in 2015 een moment is, om eens flink boos te zijn en overal tegenaan te schoppen. Heerlijk of misschien toch niet??? Dan zou die boosheid van binnen, misschien eens naar buiten komen. Hahaha wat een gelach zal het zijn. Kweet het niet hoor,
Boos, ja, boos maar op wat en wie eigenlijk?? Ik geloof op mezelf, dat ik het weer eens zo ver laat komen. Grenzen zijn er om aangegeven te worden. Ik weet het zo goed. Maar ik weet ook waar het van komt…. En dan zijn we weer rond, rond met boos zijn en Maar….☺
Tot zover mijn boosheid, met vriendelijke en boze groet, Petra

Eveam op maandag 15 december 2014 om 22:38
Bedankt voor dit inzicht, ik heb je op exact het juiste moment in mijn leven ontdekt want dit inzicht had ik juist nu nodig.
Ik ontwijk boos, veel te veel en zonder uitzondering. Nu ik dit inzie kan ik eraan werken.
Nogmaals bedankt!

Jen op maandag 15 december 2014 om 16:24
Boze mensen...
Een goede vriendin van mij is heel snel boos en voelt zich altijd aangevallen. Daardoor krijgt ze een hele grote mond en is het net een viswijf. Met gevolg dat ik nergens meer met haar heen wil want ik schaam me rot voor haar gedrag. Ik denk zelf dat ze weinig zelfvertrouwen heeft en zichzelf overschreeuwt. Maar ik word er zo moe van! Het is elke keer wat met haar. En waarom altijd zo boos?? De laatste tijd ontloop ik haar en ik zit er aan te denken om een punt achter de vriendschap te zetten. Jammer hoor.

Jolanda op maandag 15 december 2014 om 14:01
Bedankt voor de informatie en tips, ik heb hier zeker wat aan!!

Randy op maandag 15 december 2014 om 12:56
Beste Nelly, Geweldig artikel weer met veel dingen die ik al wist, maar nu zo omschreven dat ik wéér nieuwe inzichten heb gekregen. Ik heb alle reacties tot nu toe ook gelezen en ik heb hetzelfde probleem als Mark, maar dan vooral met een zus van mij en mijn oudste dochter. Mijn jongste dochter heeft dat mij ook al eens gezegd, maar zij kan niet zeggen wat ik dan doe. Dit artikel heeft me eens te meer daar bewust van gemaakt en veel stof tot nadenken gegeven. Dankjewel. De laatste twee vragen van Brenda, daar worstel ik ook mijn hele leven al mee. En het interne conflict speelt nog steeds: mag en kan ik boos zijn op degene van wie ik hou? Gewoon boos zijn, zonder dat dat dramatische gevolgen heeft? In mijn geval dat mijn oudste dochter mij verstoten zal en zij zonder moeder verder moet gaan (ik weet dat dat mijn pijn is), maar dat mijn kleindochter daar dan ook de dupe van wordt en mijn jongste dochter is niet bestand tegen al die stress. Als mijn jongste dochter boos op mij wordt, voel ik me ook afgewezen en stijgt de waterspiegel in mijn ogen zeg maar. Dat heb ik ook bij mijn andere drie zussen. Ik voel dat echt in mijn hart, mijn maagstreek en mijn buik, dus dat is echt wel heftig. Waar veel van dat alles vandaan komt weet ik intussen, maar waarom ik me superieur zou willen voelen en wat ik dan doe, geen idee. Zoals ik al zei, het heeft me weer veel stof tot nadenken gegeven. Nogmaals, dankjewel.

Julia op maandag 15 december 2014 om 12:05
Nelly, bedankt voor het delen van dit artikel. Ik ben zelf soms heel boos, zo boos dat ik het bloed in mijn aderen voel stromen.
Ik weet nu dat dit voorkomt uit het feit dat ik iedereen over mijn grenzen laat gaan en iedereen zijn/haar zin geef om vooral boosheid te voorkomen. Dat ik hiermee uiteindelijk zelf de dupe ben is mij meerdere malen heel hard duidelijk geworden. Monique geeft het in haar reactie al weer....het zit niet in je wezen.
Maar als we niet duidelijker durven te zijn naar anderen, kunnen wij niet ten volste leven en dat mag gewoon niet de bedoeling zijn. Dus... schouders eronder en leren en accepteren dat jij er zelf ook mag zijn door te luisteren naar de gevoelens van anderen. En door zelf ook je gevoelens kenbaar te maken, je grenzen te stellen en daardoor van binnen niet boos, verdrietig en depressief wordt. Heel veel succes allemaal!

Filiz op maandag 15 december 2014 om 11:19
Ik zou graag willen reageren op de reactie van Els van Sprang..
Ik ben een vrouw van 33. Ik ben opgegroeid in een gezin met 5 kinderen. Onze vader is autistisch,wat zwaar ontkend wordt maar wij weten hoe het Is om op te groeien in een gezin waarvan de vader Behalve autistisch ook smetvrees,dwangstoornissen en woedeaavallen Heeft. Je vraag en wat, schiet me zo in het verkeerde keelgat. Ik weet niet of je kinderen hebt? Voor jou zal het al moeilijk zijn om je in zon relatie staande te houden want ik geloof dat zon leven bestaat uit voortdurend jezelf aanpassen en op je tenen lopen om de lieve vrede maar te bewaren, want de ander voelt je simpelweg niet. Bij zon partner blijven is jou keuze, maar kinderen hebben die keuze niet bij ouders met psychische problemen. Je geeft een signaal af die je kinderen later in hun leven als voorbeeld zullen nemen, namelijk ik heb geen keus. En dit is niet waar,hier ben ik veel te laat achter gekomen. na een moeilijk huwelijk van 8 jaar slikken, en maar weer proberen en geen grenzen durven aan te geven besef ik, Ik mag kiezen, ik mag gelukkig zijn, ik hoef niet ja en amen te zeggen tegen de ander als het echt niet goed voelt. Dus die vraag en wat lieve Els van Sprang is een vraag waar jijzelf een antwoord op weet. sterkte.

Brenda op maandag 15 december 2014 om 10:57
(Helaas) een erg herkenbaar artikel. Angst voor - de boosheid van - mijn vader. En ik, de binnenvetter, ging zich steeds meer terugtrekken. Werd depressief, ontwikkelde nog meer angstklachten, en zag alle mannen als vreselijke wezens. Vele jaren therapie later ben ik een heel ander persoon. Ik heb gelerd te kijken naar wat ik (of het 'kind' in mij) nodig heeft. Ik kan de boosheid van mijn vader (meestal) bij hem laten. Ik heb zijn goedkeuring niet meer nodig en zijn boosheid werkt niet meer verlammend. Ook de boosheid van andere mensen die bijvoorbeeld ruzie hebben raakt mij niet meer dusdanig.
Ik ben nu volwassen en heb geleerd te vertrouwen op mezelf. Maar toch baal ik er soms van dat mijn jeugd zo bepalend is geweest voor hoe het nu met me gaat. Ik bof dat ik een heerlijke relatie heb, met een partner die niet snel boos wordt. Alleen loop ik er nog wel tegenaan dat als hij een keer boos is ergens om, ik niet goed weet hoe erop te reageren. Ik probeer hem in zijn gevoel te erkennen, maar dan? Een stukje angst voor afwijzing (en verlating) komt dan wel omhoog. En het interne conflict spelet nog steeds: mag en kan ik boos zijn op degene van wie ik hou? Gewoon boos zijn, zo der dat dat dramatische gevolgen heeft?

Paula op maandag 15 december 2014 om 10:34
Als ik in de buurt ben van mensen die boos zijn had/heb ik de reactie van onveiligheid. Als reactie daarop heb ik geleerd om me in ieder geval af te schermen van de inhoud van wat er wordt gezegd. Misschien niet de meest productieve houding als ik iemand wil helpen van zijn/haar pijn af te komen. Tegenwoordig lukt het me soms om er compassie tegenover te stellen, dat beschermt mij tegelijkertijd van de (kwalijke?) effecten van die boosheid.

Maar om met iemand samen te moeten leven die constant boos is (op de wereld en al het andere) is me behoorlijk zwaar gevallen, ik weet ook niet of ik het nog een keer aan zou kunnen om met zo iemand op te trekken. Grenzen stellen is in dat geval ook iets waar ik veel moeite mee had, ieder mens heeft toch het recht om zich te uiten. Ik had er moeite mee te bepalen waar zijn recht zich te uiten over de grens heen ging van mijn recht om in rust en vrede mijn eigen leven te leiden.

Waar het gevoel van angst vandaan komt bij boosheid is iets waar ik niet direct de vinger op kan leggen. Ik herinner me geen specifiek moment uit mijn kindertijd met betrekking tot boosheid.
Boosheid lijkt me wel een logische bedreiging voor de vrede.
Hoewel ik wel begin te leren dat ik in ieder geval mijn eigen vrede zou moeten kunnen beschermen door compassie te voelen voor boosheid.

Charles Callenbach op maandag 15 december 2014 om 09:31
Mijn bang voor BOOS kan ik herleiden naar een gebeurtenis in mijn jeugd. Ik zat met mijn broertjes achter in de auto bij onze ouders die een knallende ruzie kregen om een "dropje" , dit liep echter zo uit de hand dat mijn moeder mijn vader dwong om te stoppen zodat ze kon uitstappen. Nadat ze was uitgestapt bleef mijn vader een poosje stapvoets achter haar aan rijden met het raampje open, smekend of ze weer wilde instappen.
Mijn angst op dat moment was levensgroot, want wat moest er nu met ons gaan gebeuren als wij geen moeder meer hadden.
Gelukkig is ze uiteindelijk wel weer ingestapt, maar toch.
Deze angst voor boosheid heeft in het begin van mijn huwelijk zeker parten gespeeld, want ik liet veel te veel toe om maar te voorkomen dat we ruzie zouden krijgen met voor mij het "logische"gevolg een scheiding en kinderen die de dupe zijn.
Door samen hier aan te werken is dit gelukkig goed gekomen en zijn wij inmiddels 35 jaar getrouwd en hebben 5 kinderen goed de wereld in kunnen helpen.

Frony op maandag 15 december 2014 om 09:27
Beste Nelly,
Herkenbaar :)
Ik merk dat ik er een sport van begin te maken, het prachtigste effect ervan is dat door je eigen gedrag je omgeving ook veranderd. In elk geval nieuwsgierig wordt. Het grenzen stellen is een groot "kerstcadeau" voor jezelf
Groet,
Frony

Monique op maandag 15 december 2014 om 08:55
Ik herken mijn eigen patronen van het altijd overal proberen door heen te laveren om onopvallend door het leven te gaan en te zorgen dat mensen niet boos worden. Ook presteer ik altijd op mijn hoogste kunnen (wat nooit genieg is) om mensen te boos te laten worden omdat ik faal. Ik ben inmiddels zover dat ik vind dat mensen me moeten accepteren zoals ik ben, en laat ik me gewoon zien en doe ik mijn best en meer kan ik niet doen... Maar het kost moeite het zit niet in mijn wezen verankerd

Anne op maandag 15 december 2014 om 08:45
Wat een eye opener... Door te kijken naar hoe ik te laat begrens, snap ik hoe bepaalde patronen zich herhalen in mijn relaties. Vriendschappelijke en liefdesrelaties....

Margriet op maandag 15 december 2014 om 08:45
ik heb veel met 'boos' en ben daar ook mee opgegroeid, heb er veel van gezien dus dat snap ik en theoretisch kan ik het nu ook plaatsen en weet ik hoe ermee om te gaan, hoe mezelf te begrenzen. In de praktijk echter lijkt het wel of het me overkomt, en dan is dat als m'n puber dochter me triggert. Die kan dat heel goed nl, en elke keer weer maken we het goed maar ik vind dat ik als moeder tekort schiet en ik wil dat ze later niet teveel van dit soort herinneringen heeft, ik wil een kentering in onze familie geschiedenis maken wat dat betreft want op deze manier herhaalt deze zichzelf.
Dit artikel begrijp ik dus helemaal maar het lukt me niet [altijd] om de boosheid bij haar te laten en zelf rustig te blijven en dat frustreert me zo..

Nelly op maandag 15 december 2014 om 08:27
Hi Mark, Als jij superioriteit uitstraalt dan zit je niet echt in de empathische stand. De vraag is of er op dat moment echt sprake is van begrip. Je sluit dan op het niveau van de emotie vermoed ik niet echt congruent aan. Als jouw lijf superioriteit uitstraalt, dan ontstaat er ongelijkwaardigheid en die werkt ondermijnend. Maak contact vanuit je hart. Vanuit je gevoel. De boosheid van de ander, de emotie is ontstaan vanuit een betekenis in het hoofd van de ander. Als je daar vanuit je hoofd op reageert is het olie op het vuur. Zeggen dat je de ander begrijpt en weten dat die vanuit zijn of haar hoofd reageert, haalt dan de angel er niet uit. Je zult echt op het het niveau van het gevoel in moeten steken. En daar hoort een superieure houding niet bij. Overigens kan het best zo zijn dat je partner dus een trigger, een dingetje heeft op die superioriteit als ze daar zo van ontvlamt. Daar heeft zij nog wat te doen. Maar de vraag is ook waarom jij het nodig hebt om in de houding van superioriteit te stappen. Wat bescherm je daar Mark?

Mark C Hoogenboom op maandag 15 december 2014 om 08:09
Enorm herkenbaar en ik heb er een vervolgvraag bij: als je de boosheid bij je partner laat, wordt die nog wel eens bozer vanwege het nieuwe gevoel van superieuriteit die ik dan blijkbaar uitstraal. Want ik laat dan wel de boosheid bij de andere, maar die wordt daar bozer van.
En die extra boosheid, daar heb ik wel echt een bijdrage aan geleverd. Daar ben ik de trigger van. Dan werkt vragen hoe het voelt niet meer... Wat dan toe doen?
Cheers, Mark

Reageer op Bang voor boos...

Naam:
E-mailadres: (wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief: Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reacties: Stuur mij een e-mail bij volgende reacties
Reactie:
  Om hier te kunnen reageren dien je geabonneerd te zijn op de nieuwsbrief.
 

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties, aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.