Wat doe je als je je niet gezien of gehoord voelt?

hart met stethoschoop

Geplaatst op woensdag 11 december 2019 door Nelly de Jong

Een van de oorzaken of redenen waardoor vaak gedoe in jezelf of in relaties ontstaat is je niet gezien of niet gehoord voelen. Veel van mijn klanten hebben er last van en ik heb er zelf ook lang erg last van gehad en soms steekt het nog wel eens de kop op. Soms schiet ik ineens in een soort ‘kramp’. In een oud patroon, waarin ik weer een klein meisje ben en ik niet krijg waar ik wel behoefte aan heb. En volautomatisch reageer ik als dat kleine meisje dat haar zin niet krijgt. Verongelijkt, geïrriteerd en boos of verdrietig, enzovoorts.

Anders dan je misschien denkt

Nu maken we allemaal in ons leven wel situaties mee waarin we ons niet gehoord of niet gezien voelen. Misschien denk je nu: Nou ik ken wel mensen die heel goed voor zichzelf zorgen en die er wel voor zorgen dat ze gehoord worden. Neem dan maar van mij aan, dat juist ook daaronder datzelfde patroon zit. Ook die ander voelt zich niet gezien en/of niet gehoord. Alleen is de aangeleerde reactie op het gevoel een andere dan die van jou.

Waar ik tegen vecht zal blijven. Wat ik accepteer kan worden losgelaten

Vechten, vluchten of bevriezen 

Heel basaal gezien hebben we in alle situaties die ons niet aanstaan en die ons raken drie manieren van reageren. Of we gaan vechten, of we vluchten of we ‘bevriezen’ (stokstijf blijven staan). Dit zijn drie overleveingsmechanismen van ons reptielenbrein. Het zijn ook geen rustig overdachte en weloverwogen reacties, maar het is een volautomatisch patroon. Die reactie is een al jong aangeleerde reactie en in vergelijkbare situaties reageer je gelijk. Dat doe je omdat je hersens nu eenmaal associatief werken en op zoek gaan naar eerdere gebeurtenissen en ze vergelijken hoe je daar reageerde. Die reactie herhaal je en dat proces vindt meestal volkomen onbewust plaats.

Ander verwerkingsmechanisme

Dat betekent dat iemand die de behoefte heeft om gezien te worden en die niet krijgt wat hij of zij wil en die aangeleerd heeft om te vechten, anders zal reageren dan iemand die geleerd heeft om te vluchten. Het lijkt dan dat degene die vecht beter voor zichzelf zorgt. Op een bepaalde manier zou dat ook zo kunnen zijn, maar het onderliggende patroon en de onderliggende behoefte van het (innerlijk) kind wordt niet gezien. En daar wordt ook niet aan tegemoet gekomen. Wees je er daarom maar bewust van dat de volgende keer als je ziet dat iemand heel nadrukkelijk en misschien zelfs een beetje agressief voor zichzelf zorgt ook last heeft van dit patroon. Alleen is zijn of haar verwerkingsmechanisme anders.

Andersmans boek blijft uiteindelijk duister te lezen

Er tussenin

Zelf zat ik er wat tussenin. In de ene situatie kon ik soms nogal overreageren en in andere situaties ging ik de confrontatie liever uit de weg. Dat kan dus ook nog. Dat je afhankelijk van de situatie anders reageert. Je reactie is dan niet altijd in elke situatie gelijk. Wat natuurlijk voor de omgeving wel weer heel onvoorspelbaar is. 

Niet effectief

Zowel overreageren als het uit de weg gaan zijn beiden geen effectieve manieren om met jezelf en de situatie om te gaan. Ze zorgen er uiteindelijk ook niet voor dat je echt gezien of gehoord wordt. In het ene geval lijkt het er misschien op dat je goed voor jezelf zorgt, maar door je manier van reageren stoot je op de lange termijn mensen van je af. Als je de confrontatie met je gevoel uit de weg gaat zorg je natuurlijk ook niet goed voor jezelf. Meestal heb je dan ook allerlei ‘slachtoffer’ gedachten: Waarom doet hij nou niet….. Waarom moet ik nou altijd…. Oftewel: je plaatst het ‘probleem’ buiten jezelf. Het is de ander die veranderen moet, maar jij niet. Want jij doet al zoveel. En jij geeft en doet al zoveel voor hem of haar. Waarom ziet die ander dat nou niet…. Meer over dit mechanisme kun je lezen in het artikel: Attributie: Jouw schuld of mijn schuld

Allemaal vingers die naar een vrouw wijzen

Iedereen is anders

Het zijn wel begrijpelijke reacties, maar ze zijn niet effectief. De valkuil waar je in stapt is dat je er vanuit gaat dat de ander net zo is en denkt als jij. En dat is niet zo. Jij bent geworden wie je bent, door je aanleg en de ervaringen en de betekenissen die je aan die ervaringen hebt gegeven. Er zijn geen twee mensen die 100% hetzelfde zijn. Zelfs eeneiige tweelingen niet. Hun aanleg is misschien identiek, maar ze worden verschillend behandeld en maken toch ook verschillende dingen mee en groeien daardoor toch verschillend op.

Hoe dan wel?

Hoe kun je wel goed voor jezelf en voor de ander zorgen als je behoefte hebt om gezien en gehoord te worden? Want gezien en gehoord worden is een heel normale en veel voorkomende behoefte van mensen, net als bijvoorbeeld de behoefte aan verbinding, veiligheid en variatie. Als je daar meer over wilt lezen kun je mijn artikel over de zes basale behoeften  misschien eens lezen. Of je kunt het downloaden als een Ebookje.

Zes basisbehoeften

Trigger

Als je goed voor jezelf wilt zorgen is het belangrijk is dat je je bewust wordt of je op gezien en gehoord worden een ‘dingetje’ of een ‘trigger’ hebt. Dat je je realiseert dat er onder het probleem in de werkelijkheid nu, misschien nog een ander ouder ‘probleem’ schuilt. Werd je vroeger ook niet gezien of gehoord? Moest je altijd schreeuwen om aandacht? Of besloot je om je aan te passen, omdat je ouders het al zo moeilijk hadden met bv een ander broertje of zusje of nog iets anders? En besloot je daarom dat jij maar beter je aan kon passen en jezelf niet laten zien, horen of gelden? Wat het onderliggende thema ook is, het is belangrijk dat je je dat bewust wordt.  Wat maakt dat je je zo verdrietig, boos of geïrriteerd voelt omdat iemand jou even niet ziet of hoort? Daar ligt je ‘echte probleem’. Waar dat zo belangrijk is? Zonder je het je bewust te zijn kun je het niet veranderen. Ieder veranderingsproces vraagt allereerst om bewustwording van wat niet gaat zoals jij graag wilt dat het gaat.

Wat wil gevoeld worden?

Als je je bewust bent geworden dat je een trigger hebt op niet gezien of gehoord worden dan kun je het volgende doen: Het is belangrijk dat je met je aandacht naar het onderliggende pijnlijke kindgevoel gaat. En dat je bereid bent om te voelen en te ervaren wat gevoeld en ervaren wil worden. Wanneer je dat doet, dan kun je gemakkelijker een passende reactie vinden in je buitenwereld. Verzet je daarom niet langer tegen wat je voelt. Onderzoek het en laat het er zijn. Gewoon heel even, een kwartiertje of zo voelen wat je voelt en wat gevoeld wil worden. Vraag ook aan het kind in jou wat het nodig heeft van je. En geef het aan haar of hem. Je ouders gaan dat nooit meer voor je doen. Jij bent daar als de volwassen variant, nu zelf verantwoordelijk voor.

Voel gewoon wat je voelt

Je zult ontdekken dat door jezelf toe te staan te voelen wat gevoeld wil worden dat er steeds meer van de lading af gaat. De intensiteit neemt af en de frequentie van het gevoel neemt af. Waardoor je steeds minder gevoelig wordt voor dergelijke situaties in de buitenwereld. Het wordt dan ook steeds gemakkelijker om beter voor jezelf te gaan zorgen. Want als je leert kijken naar jezelf en het kind in jezelf door de ogen van een volwassene dan weet je dat je niet meer alleen dat kind bent. Je bent nu ook een volwassene die zelf mag en kan bepalen of en zo ja hoe je je behoeften in vult. Je bent daarin minder afhankelijk van je opvoeders. Destijds was je voor je veiligheid en overleven afhankelijk van je opvoeder/ouders en was het misschien te onveilig voor je om je ruimte in te nemen. Nu bepaal je zelf wat jij wilt dat er in jouw leven is. Mocht er nog wel grote afhankelijkheid van je opvoeders/ouders zijn, dan wordt het zaak die eens onder de loep te nemen en in je volwassenheid te gaan staan.

Zo binnen, zo buiten, zo boven, zo beneden

Zo binnen zo buiten

Wat je je misschien niet voldoende bewust bent is dat onderliggend het nu gaat over dat jij niet naar jezelf luistert. Je gedraagt je nog steeds als die vijf jarige (of hoe oud je ook maar was toen het patroon ontstond), en verwacht dat papa of mama je alsnog gaat geven wat je nodig hebt. Maar dat gaat niet gebeuren. Jij zult zelf de verantwoordelijkheid moeten nemen voor jouw gevoelens en behoeften. Daarom ook is de vraag: Wat is de boodschap van het gevoel? een cruciale. Je niet gezien of gehoord voelen betekent vrijwel altijd dat jij op een bepaald punt in jezelf en je leven niet goed voor jezelf zorgt. Met de vinger naar de buitenwereld wijzen gaat dat niet oplossen. Goed voor jezel leren zorgen wel.

Emotional Freedom Technique EFT

Mocht je het lastig vinden om voor dat kleine kind in jezelf te zorgen, dan zijn er ook andere technieken die je kunnen helpen om de impact van het gevoel te verminderen. Een van die technieken is bijvoorbeeld de Emotional Freedom Technique, kortweg EFT. 

Emotionele vrijheid met EFT

Benoem je gevoel

En wil je dan toch in die buitenwereld je punt maken, benoem dan gewoon je gevoel. Zeg tegen de ander dat je je boos of verdrietig voelt. Dat het voor jou belangrijk is dat hij of zij nu even naar jou luistert. In plaats van weg te lopen of de ander te overladen met allerlei niet ter zake doende oordelen, waardoor je toch niet krijgt waar je behoefte aan hebt. De stappen van verbindende communicatie kunnen je daarbij helpen.

Hartstikke leuk als je een reactie achter laat!

En als je behoefte voelt om een reactie onder dit artikel achter te laten dan vind ik dat hartstikke leuk en wees er zeker van dat ik ze altijd allemaal lees!




Nelly de Jong

Mijn passie is het begeleiden van mensen met werk- en levensvragen. Dat doe ik al meer dan vijfentwintig jaar met veel plezier. In de afgelopen jaren heb ik honderden mensen via coaching, loopbaanbegeleiding en outplacement begeleid en ze een duwtje in de rug gegeven. Mijn specialisme is werkende moeders goed voor zichzelf te laten zorgen.

Meer over Nelly de Jong


Gedachten worden dingen »

Gratis E-book Verbindende Communicatie



Al meer dan 6.000 keer gedownload

Trainingen over dit onderwerp

DatumTrainingLocatie
Wo 10 april '19De kracht en waarde van emotiesLeeuwarden, meld je aan

Misschien vind je dit ook leuk:

Meer Zelfvertrouwen, relaties, Overtuigingen, Emoties en Denken (positief en negatief)


Facebook-reacties op dit artikel

Website-reacties op dit artikel

Hannie Boxelaar op zondag 5 maart 2017 om 14:01
Ik vroeg mij af wat het met je doet als je niet gehoord bent en hoe dit op te lossen. Bedankt voor dit duidelijk stuk schrijven. Het niet gehoord worden heeft mij tot een angstig mens gemaakt. Maar ik werk hard aan om weer in mijn kracht te komen.

M. op maandag 24 maart 2014 om 22:41
Ik mag niet de gelijkwaardige volwassene zijn ze wil me domineren het steeds beter weten en mijn wensen pareren.hetzelfde bij mijn echtgenoot zal wel geen toeval zijn.

Randy op vrijdag 28 februari 2014 om 09:54
Hoi Nelly,
Het rinkelde net van de kwartjes die vielen :). Die vier stappen voor verbindende communicatie heb ik een tijdje terug meteen opgeschreven op een zonnigoranjegekleurd papiertje en het ligt voortaan in het zicht.
Ik heb een aantal triggers, waarop ik eerst met hysterisch huilen kon reageren, maar inmiddels is het vaker dat ik in zo'n situatie razend word, dus ik start met een ERStraining, voordat ik mezelf in echt onmogelijke situaties breng en mezelf voor schut zet en wellicht onherstelbare schade toebreng aan iemand die mij triggerde. Deze agressie is nieuw voor mij.

Wat mij helpt is dat ik door een functie als voorzitter, waarvoor ik gevraagd ben na twee bijeenkomsten van een grote groep, die al vier jaar bestond, opeens gezien en gehoord word, terwijl ik echt wel gewoon mezelf ben. Mijn zelfvertrouwen is gegroeid en de nieuwe verantwoordelijkheden maken mij steeds meer vol-wassen.
Zo'n confrontatie aangaan met iemand die mij triggert op het punt dat ik mij echt een kleuter voel, die mij echt wil betuttelen, durf ik nog niet aan. Ik ga haar enigszins uit de weg, maar als ik haar tegenkom zeg ik gewoon gedag, maar ik blijf echt niet staan voor een praatje. Bij de overleggen, waarbij zij de professional is, laat ik haar gewoon zien, dat zij mij gerust als gelijkwaardig kan behandelen. Dat is dan in feite de confrontatie, maar ik pas die vier stappen niet toe.
Ik denk dat dat ook werken zal, al lijkt het nu alsof zij mij ontloopt, maar dat kan ik me van haar dus niet voorstellen. Invullen wil ik allang niet meer, want daar word je dus echt onzeker, vervelend en moe van. Ik denk wel, dat het haar reactie op mijn buitenkant is, want daar herken ik ook wel een patroon in, maar ik kom het al steeds minder tegen en hendel het al beter .

Reageer op Wat doe je als je je niet gezien of gehoord voelt?

Naam:
E-mailadres: (wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief: Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reacties: Stuur mij een e-mail bij volgende reacties
Reactie:
  Om hier te kunnen reageren dien je geabonneerd te zijn op de nieuwsbrief.
 

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties, aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.