Zijn wie je bent

Zijn wei je

Geplaatst op dinsdag 18 juli 2017 door Nelly de Jong

Het mooiste cadeau dat je jezelf en anderen kunt geven in je leven is gewoon te zijn wie je bent. Helaas zijn er in onze dagelijkse praktijk maar weinig mensen die zijn wie ze zijn. De meesten van ons zijn opgegroeid in een sfeer van aanpassen aan de omgeving. Op zich is er natuurlijk niks mis mee om rekening te houden met je omgeving. Als sociale wezens zijn we als mensen op een bepaalde manier afhankelijk van elkaar. Maar daar waar het aanpassen zo ten koste gaat van wie jij bent en waar jij voor staat, wordt het contraproductief en ga je jezelf ondermijnen.

Stress door te veel aanpassen aan anderen

Pas je je lang genoeg ten koste van jezelf aan, dan zal je lichaam dat als stress ervaren en vroeg of later ontstaan er klachten in je lichaam. En dat is wat er dan ook regelmatig gebeurt. Ik kom het dagelijks tegen in mijn praktijk. En misschien herken je het ook bij jezelf. Misschien heb jij ook al heel jong het oordeel meegekregen dat je niet goed bent zoals je bent als je niet ..... De kans is groot dat je dan al heel jong een of meer etiketjes opgeplakt hebt gekregen en heb je die etiketjes (bewust of onbewust een grote rol gegeven in je leven. 

Of dat nu gaat om innerlijk eigen gemaakte overtuigingen als: 

Delen van jezelf ontkennen

 
Dergelijke onderliggende en veelal niet bewuste overtuigingen over jezelf zorgen ervoor dat je nee gaat zeggen tegen delen van jezelf. Want wie wil er nu dom, lelijk en onbelangrijk gevonden worden? Maar daarmee zit je in de val. Door delen van jezelf te gaan ontkennen raak je steeds verder weg van wie je bent. Ja ik was mager vroeger, maar daar had ik zelf op zich niet zo'n moeite mee. Totdat mijn vader tegen me zei dat ik eens een voorbeeld aan mijn zus moest nemen. Die had tenminste een mooi figuur! Ja dat hakte er wel in. Ik was lelijk, dat was wel duidelijk. En ik had ook nog eens vooruitstekende tanden waar ik mee was gepest. Allemaal niet best voor mijn beeld van mezelf. Het heeft me lang gekost om de ondermijnende werking van dit soort gebeurtenissen bewust te worden en mezelf eraan te ontworstelen. Maar dat is wel gelukt. En dat kun jij ook!
 
Mezelf leren kennen, herkennen, erkennen en begrijpen is een groot cadeau dat ik mezelf kan geven

Zijn wie je bent

Als we als kind net zijn geboren hebben we geen enkele moeite met het zijn wie we zijn. We zijn gewoon. En we vullen onze behoeften in met het weinige dat we tot onze beschikking hebben. We huilen als we honger hebben. We huilen als we dorst hebben. We huilen als we aandacht willen en we huilen als we een vieze luier hebben of ons een boertje dwars zit. Zo eenvoudig zit ons leven op dat moment in elkaar. En in de meeste gevallen is onze directe omgeving in de vorm van onze moeder of vader direct daar om voor ons te zorgen.

Meer en beter... 

Maar dan groeien we op. En na een paar jaar mogen we niet meer overal om huilen. En begint de ontwikkeling van ons denken en het ermee gepaard gaande proces van vergelijken en aanpassen. Het proces van het onwikkelen van ons ego. En begint het proces van ons vergelijken en meten aan anderen. Van beter en slechter en van goed en fout. Van ik en van de ander. Van meer en beter…

Stoel maken

Dat ego helpt ons, als het op een effectieve manier ontwikkeld is, om dat wat we in ons leven willen creëren waar te maken. We hebben ons denken en dus ook ons ego nodig om onszelf een voorstelling te kunnen maken van wat we willen creëren. Als een timmerman bijvoorbeeld een stoel wil maken, dan is de kans dat hem dat gaat lukken zonder van tevoren bedacht te hebben hoe die stoel eruit moet komen te zien, niet zo heel groot. Ons denken hebben we daarom nodig voor alles wat we willen manifesteren in ons leven.

Pijnervaringen die ons niet gelukkig maken

Maar soms gaat het met de ontwikkeling van ons ego niet zo goed. Niet zo goed in die zin dat het ervaringen opdoet, meestal pijnervaringen, die ervoor zorgen dat we onszelf niet gelukkig maken. We leren dat we niet goed zijn zoals we zijn. Dat anderen beter en succesvoller zijn. Dat we iets moeten hebben of iemand anders moeten zijn dan we zijn om gelukkig te zijn. Net zoals de steenhouwer in het volgende verhaal:

inspiratiekaart

De ontevreden steenhouwer

In het verre Oosten leefde eens een erg ontevreden steenhouwer. Hij was een man die vooral zag hoe anderen het beter hadden dan hij. Zo kwam hij op een dag langs het huis van een rijke man. En de steenhouwer dacht: Hier woont vast een hele rijke man. Ik wilde dat ik hem was. En zie, het geschiedde: De steenhouwer werd de rijke man. De steenhouwer was rijker dan hij zich ooit had kunnen voorstellen.

Regeringsvertegenwoordiger

Tot op een gegeven moment een hoge vertegenwoordiger van de regering op bezoek kwam, met zijn gevolg. Bediendes en soldaten, allen omringden hem. En iedereen rijk en arm, die de hem tegenkwam moest een diepe buiging voor hem maken. Jeetje, dacht de steenhouwer, die man moet wel heeeel machtig zijn. Ik zou wel willen dat ik hem was. En zo gebeurde het. De steenhouwer werd de vertegenwoordiger van de regering. Hij werd vanaf dat moment overal naar toe rondgedragen in een draagstoel. En iedereen die hem tegenkwam moest voor hem buigen. En velen vreesden hem om zijn macht.

Brandende zon

De steenhouwer was onderweg in zijn draagstoel op een heel warme dag. De zon brandde op zijn gezicht en de steenhouwer had het enorm warm en benauwd. Hij keek omhoog naar de brandende zon en wist: De zon, ja de zon, die is pas machtig. Ik zou willen dat ik de zon was. En je raadt het al: de steenhouwer werd de zon. En de zon scheen op het land. Heet en fel waardoor alle akkers verschroeiden onder zijn verzengende hitte en de mensen zuchten en puften onder zijn schijnsel.

Het leven is een reis onderweg naar niets. Geniet ik wel genoeg van die reis?

Machtige regenwolk

Maar ineens was daar een grote regenwolk tussen de zon en de aarde. De wolk zorgde ervoor dat de zon de mensen niet meer bereikte. Oooh dacht de steenhouwer, maar die is machtig. Een regenwolk is veel machtiger dan de zon. Ik wil de regenwolk zijn, dacht de steenhouwer. En de steenhouwer werd de regenwolk. Met het water dat uit hem viel overspoelde hij de akkers, de mensen en de dorpen.

Weggeblazen door de wind

Heel snel echter ontdekte de steenhouwer dat hij werd weggeblazen door de wind. Wat is dit nu weer?, dacht de steenhouwer. De wind is nog veel machtiger dan ik. Ik wil de wind zijn. En zo gebeurde het dat de steenhouwer de wind werd. En als de wind blies hij van alles omver. De pannen waaiden van de daken, de bomen omver. En iedereen was bang van de wind. Iedereen? Nou, nee. Niet iedereen. Er was iets dat niet meegaf. Hoe hard de wind ook waaide. Er was een grote steen. Heel grote steen, die geen millimeter week ook al waaide de wind nog zo hard. Wat is die steen machtig, dacht de steenhouwer. Ik wilde dat ik die steen was. En zo werd de steenhouwer de steen. Het machtigste op aarde.

Machtige steenhouwer...

Tot het moment dat de steenhouwer het geluid hoorde van een hamer en een beitel en merkte dat er iemand in de sterke massieve steen aan het hakken was. Wat was dat nu? Wat kan er nou in vredesnaam nog machtiger zijn dan ik? Dacht hij. En toen hij naar beneden keek zag hij het. Het was de steenhouwer… 

Het zijn niet mijn omstandigheden die bepalen wie ik ben, maar mijn beslissingen

Dit is wie ik ben

Of je nu steenhouwer bent of iets anders, zijn wie je bent is de meest voor de hand liggende manier van zijn. Simpelweg Ja-zeggen tegen wie jij bent is ook het grootste cadeau wat je jezelf en de ander kunt geven. Ja zeggen tegen wie jij bent en wat je wel en wat je niet kunt. Dat betekent dus ook accepteren dat je bepaalde dingen niet bent en niet kunt. Alles bestaat in ons leven uit tegendelen. Als je meer introvert bent, ben je nu eenmaal niet extravert. Als je eerder van de grote lijnen bent, dan ben je nu eenmaal minder van de details en andersom. En als je creatief bent, dan ben je nu eenmaal ook bij tijd en wijle een chaoot. Jezelf veroordelen om wie je ook ben en wat je niet bent, brengt je alleen maar spanning en stress. Je kunt nu eenmaal niet alles zijn en doen in één leven. En door ja tegen jezelf te zeggen, zeg je impliciet ook ja tegen alles wie de ander is. Ook die mag zijn wie hij of zij is, met al zijn of haar mooie en minder mooie dingen. En die wederzijdse acceptatie kleurt de wereld een beetje mooier!

Ik doe soms domme dingen

Ja zeggen tegen jezelf betekent dan ook ja zeggen tegen het feit dat je soms 'domme' dingen doet. Het betekent ook dat je het recht hebt om het niet te weten. En dat je soms op een niet effectieve of onhandige manier handelt. Je zou het ‘fouten’ kunnen noemen. Ja zeggen tegen wie jij bent, met al je mooie maar ook met alle dingen in jezelf waar je niet van houdt, waar je misschien zelfs wel een hekel aan hebt. Of dat nu om je dikke dijen gaat, om je grote mond, of juist om dat je jezelf soms door anderen laat ringeloren. Wat het ook is, dit is wie jij op dit moment in de tijd bent. Niet meer en niet minder. Gewoon jezelf. Als je daar voor de volle 100% ja tegen kunt zeggen, kan er ineens heel veel veranderen.

Geef je verzet op

Er is namelijk een heel bijzonder fenomeen. Het is juist je verzet ertegen waar je zo’n last van hebt. De energie die je steekt in het ontkennen en vermijden ervan. Als er vroeger iemand tegen mij zei dat ik altijd alles beter wist, dan ging ik onmiddellijk in de verdediging. Want ik wilde niet iemand zijn die alles beter wist. Als iemand anders mij dat etiket opplakte was ik onmiddellijk geraakt in een stuk van mezelf dat ik niet wilde zijn.

Ik accepteer dat ik ben wie ik ben

Ik zeg ja tegen mezelf (meestal dan, haha) 

Inmiddels heb ik ja tegen mezelf gezegd. Ik vind mezelf sinds ik dat heb gedaan een veel leuker mens geworden. En ja het klopt, soms ben ik een betweter, of een bemoeial en soms heb ik een grote mond. Allemaal waar. Het is wie ik ook ben. En het mag er zijn. Ik verzet me er niet meer tegen. En ik hoef me er ook niet meer voor te verontschuldigen of me te verdedigen. Het klopt gewoon. Dit is wat ik ook ben. Maar ik ben ook zoveel meer dan dat. en met het totale pakketje ben ik meer dan blij.  Want sinds ik ja tegen mezelf en mijn leven heb gezegd, is het alleen maar leuker geworden. En het wonderlijke is dan weer, dat er steeds minder mensen dergelijke opmerkingen tegen mij maken. En als ze het doen is dat niet meer zo’n big issue.

Zij wisten ook niet beter

Wat ik in de loop van mijn leven ook heb geleerd is dat zowel mijn vader als de pesters destijds ook niet wisten wat ze deden. Mijn vader zal vast niet de intentie hebben gehad om mij onzeker te maken. Hij wilde graag dat ik een wat gezonder gewicht zou krijgen. En de pesters hebben waarschijnlijk geprobeerd om hun vertrouwen in zichzelf te vergroten door zichzelf beter te proberen te maken dan een ander. Kennelijk hadden zij dat nodig en hebben ze zich niet gerealiseerd wat het effect daarvan op mij was. En aangezien ik een kwetsbaar en hoogsensitief kind (met weliswaar een grote mond) was, heb ik daar lang last van gehad. Die last heb ik in feite mezelf onbewust aangedaan. Doordat ik kwetsbaar was als gevolg van andere pijnervaringen kwamen de pestervaringen soms hard aan. Hard in de zin van dat ik er een bevestiging in zag dat ik niet goed genoeg was in wie ik was. Ik was lelijk! Want ja dat is nu eenmaal wat je denken/je hersens doen. Je denken gaat op zoek naar bewijzen van wat je toch al gelooft. En het andere neem je niet of minder waar.

Winst van het verlies

Toch is er ook een moment in mijn leven geweest waarop ik me bewust werd van de waarde van deze pijnlijke gebeurtenissen. Want zonder alle shit die ik in mijn leven heb meegemaakt, had ik niet kunnen doen wat ik nu doe. En in wat ik in mijn dagelijkse praktijk doe ervaar ik zoveel zingeving dat ik niets, maar dan ook helemaal niets van die shit had willen missen! Want ook daarin is het belangrijk om JA te leren zeggen tegen wat er is en wat is geweest.

Wat is de winst van mijn verlies?

Zeg ja!

Dus geef jezelf dat grote cadeau! Zeg ja tegen wie jij bent. Tegen alles waar je blij mee bent en waar je trots op bent, maar ook tegen de dingen die je minder leuk vindt aan jezelf. Je wordt er een rijker mens van. Kijk of je net als ik kunt zien wat het je ook heeft gebracht? Ga voor jezelf eens na wat de winst is van je verlies!

Geef jij jezelf de kans om te slagen?

Als je je niet meer zo verzet tegen wat je ‘fout’ doet, is er meer bewegingsruimte en bewegingsvrijheid. Als je de moed op kunt brengen om onvolmaakt te zijn. Alleen als je het aandurft om te falen, krijg je ook de kans om te slagen! Waarbij ik ook direct weer wil nuanceren, want slagen en falen zijn ook weer etiketjes van je denken. Op het niveau van je hart en je ziel bestaat geen falen en slagen. Er is alleen maar wat er is. Jouw ervaring! En die mag er zijn :-)

Download mijn gratis E-book Liever Assertiever

Gratis ebook Liever Assertiever

Liever Assertiever in Leeuwarden

Tekst Liever Assertiever

Je kunt je natuurlijk ook gewoon aanmelden voor de assertiviteitstraining Liever Assertiever in LeeuwardenOntdek in drie dagen de meest waardevolle tips hoe ook jij ruimte voor jezelf kunt innemen zonder de ander tekort te doen, zodat je meer energie overhoudt voor leukere dingen. Kijk hier naar wat anderen daarover zeggen.

Leuk of waardevol artikel?

Als je dit artikel waardevol vindt voor je zelfvertrouwenbalans of innerlijke rust help dan mee dit te verspreiden door het te delen met andere vrouwen. Dit kan o.a. door middel van de social media knoppen. Ik vind het altijd fijn als je een reactie achterlaat.




Nelly de Jong

Mijn passie is het begeleiden van mensen met werk- en levensvragen. Dat doe ik al meer dan vijfentwintig jaar met veel plezier. In de afgelopen jaren heb ik honderden mensen via coaching, loopbaanbegeleiding en outplacement begeleid en ze een duwtje in de rug gegeven. Mijn specialisme is werkende moeders goed voor zichzelf te laten zorgen.

Meer over Nelly de Jong


« Loslaten: Van citroenen limonade maken
Assertiviteit: Positief nee zeggen »

Gratis E-book Liever Assertiever



Al meer dan 26.000 keer gedownload

Trainingen over dit onderwerp

DatumTrainingLocatie
Wo 10 april '19De kracht en waarde van emotiesLeeuwarden, meld je aan

Misschien vind je dit ook leuk:

Meer mindfulness en assertiviteit


Facebook-reacties op dit artikel

Website-reacties op dit artikel

Elske op donderdag 27 februari 2014 om 14:33
Dag Randy, wat goed dat je inziet dat je woede niet zozeer op je dochter is gericht, maar op dat gevoel van afwijzing dat je al jaren meedraagt. Hopelijk heb je dat ook zo aan je dochter kunnen uitleggen. In mijn ervaring spiegelen kinderen vaak het gedrag of gevoel van hun ouders. Jouw gevoel voor afwijzing heeft op hen zijn weerslag, misschien voelden zij zich door jou afgewezen toen je niet kwam en over een andere achternaam begon. Kun je er iets aan doen om dat gevoel bij jouzelf kleiner te maken, of minder belangrijk? En bij je dochters? Heel veel sterkte, Elske

Sandra op maandag 4 november 2013 om 10:27
Lieve Randy,

Je hebt voor jezelf de juiste keuze gemaakt. Helaas werd dat je niet in dank afgenomen. Begrijpelijk dat je zo reageerde op de opmerking van je jongste door je verleden.
Stuur de oudste en jongste beiden een app of sms met uitnodiging voor een gezellig bakkie koffie of thee met iets lekkers erbij. Misschien nog een plantje of bloemetje voor beiden ter attentie met kaartje er aan: "Sorry, dikke kus mama"

Wie weet hoe lang je ze nog kunt zien en meemaken. Het leven is te kort om niet te genieten.
Je verdere leven verdriet of spijt is ook niet echt een fijne toekomst. Durf die eerste stap te nemen!

Veel succes meis ;-)

Liefs, Sandra

Randy op dinsdag 29 oktober 2013 om 09:29
Gisteravond laat werd ik heel hard in mijn ziel geraakt, omdat mijn jongste dochter van 27 het mij kwalijk nam, dat ik niet op dat moment in mijn auto stapte om een half uur te gaan rijden over een onverlichte slingerweg, omdat mijn oudste van bijna 33 vergeten was de achterdeur op slot te doen en er iemand in haar woonkamer en slaapkamer kennelijk ergens naar op zoek was geweest. Er was niks bijzonders of kostbaars weg. Toen ze mij belde, baalde ze natuurlijk heel erg, maar was niet overstuur. Ik was te moe en moet 's morgens vroeg op, dus ik bedacht heel even dat het wel fijn was geweest als ik even naar haar toe had kunnen gaan, maar even ging niet, dus ik besloot het niet te doen. Toen ik het mijn jongste vertelde, zei ze dat het haar erg tegenviel, dat ik dat als moeder niet opbracht voor haar zus.
Mijn eigen reactie verbaasde mij zelf, want ik werd bijna razend, wat ik binnenhield, maar ik maakte een heel nare opmerking tegen haar over haar achternaam met in gedachten mijn ex-schoonouders. Nu ik dit zo opschrijf, begrijp ik opeens waar die razernij vandaan kwam. Ik heb zů geprobeerd om door mijn ex-schoonouders geaccepteerd te worden, dat ik mezelf heel vaak totaal afgewezen heb gevoeld. Ik ben zelf vanaf mijn 7de in kindertehuizen opgegroeid, dus ook dat woog mee. Ik ben alweer 16 jaar gescheiden, maar het maakt me nu dus razend, terwijl ik alleen maar hoef toe te geven, dat ik niet de perfecte moeder ben, maar echt wel goed genoeg!

Reageer op Zijn wie je bent

Naam:
E-mailadres: (wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief: Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reacties: Stuur mij een e-mail bij volgende reacties
Reactie:
  Om hier te kunnen reageren dien je geabonneerd te zijn op de nieuwsbrief.
 

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties, aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.