Focus: als de bijzaken je belangrijkste doel overschaduwen

Focus

Gastartikel door Linda Hollander

Geplaatst op maandag 29 juli 2013 door Nelly de Jong

Als kind had ik een duidelijk idee van wat ik later wilde worden: straaljagerpiloot. Mijn ouders probeerden me voorzichtig duidelijk te maken dat je met een jampotbril nooit door de keuring heen zou komen en dat ik beter een andere carrière kon kiezen. Dat was niet zo’n probleem: fotomodel leek me ook wel wat, net als dierenarts, actrice, nieuwslezeres, archeoloog, dokter, mode-ontwerpster, juf of professor.

‘Verstandige’ keuzes

Fast forward naar de middelbare school. Alle vakken vond ik geweldig, en toen ik uiteindelijk voor een talenpakket met biologie koos (dat kon toen nog) had dat meer met de keuzes van mijn vriendinnen en de knappe biologieleraar te maken dan met wat ik zelf wilde. Tekenen leek me een geweldig vak, maar ik koos het niet omdat ik dacht dat ‘leuk’ geen graadmeter was voor een geslaagde carrière. Het was de tijd van ‘een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’ en mijn generatie meiden zou een glansrijke carrière staan te wachten in de toekomst. Niks ‘leuk’, studeren zouden we!

Ik vermaakte me prima en leende af en toe eens een studieboek van oude klasgenoten die wél scheikunde of geschiedenis hadden gekozen. Later koos ik alsnog tekenen als extra vak op aandringen van de tekendocent en inderdaad: ik leerde er niks nieuws maar leuk was het wel.

Niet het juiste papiertje

Mijn studietijd was al net zo'n eclectisch gebeuren: Binnenhuisarchitectuur, Mode en Kleding, Sociaal-Pedagogische Hulpverlening en ergens tussendoor ook nog op eigen houtje alle finesses van het secretaressevak onder de kie krijgen. Verder studeren op de gebieden die ik écht leuk vond (zoals schrijven en ontwerpen) leek me geen optie. Ik had namelijk, net als bij het tekenen op de middelbare school, een rare gedachengang: Als ik het geweldig vind en al kan, waarom zou ik het dan nog moeten leren?

Ehm... Papiertje? Diploma? Daar zijn mensen nu eenmaal dol op, heb ik ontdekt. Of specifieker gezegd: P&O afdelingen en bazen zijn er gek op. En ik ben nu juist een doe-het-zelver in hart en nieren. Omdat ik zo bezig was met verstandige dingen maakte ik amper tijd voor schrijven en ontwerpen, want dat was tenslotte maar een hobby. "Laat het dan ZIEN!" gilde een gefrustreerde coach eens, die de zware taak had om mij te helpen mijn droombaan te vinden. Het klonk fout: doen wat ik leuk vond in plaats van al die andere dingen die een stuk verstandiger waren. Maarja, zij was de expert dus ze zou het wel weten.

Dit wil ik! En nu?

Er werd een blog gestart, een knutselruimte ingericht en een werkplek-met-laptop gecreëerd ergens in een hoekje achter de eettafel. Gewoon doen wat ik leuk vind. Elke dag. Een uur, minstens. Langzamerhand werd het uur steeds langer. Ik kreeg mailtjes van bezoekers van mijn blog (die niet eens familie van me waren) die zeiden dat ze in hun broek piesten van het lachen door mijn stukjes. Ik schreef steeds vaker stukjes. Sterker nog: op een gegeven moment kreeg ik er zelfs geld voor. Hee, dit was leuk! Daar moeten we wat mee!

Ik rende naar de bieb om alle boeken te zoeken die over schrijven gingen, werd lid van alle nieuwsbrieven die ik kon vinden over schrijven en copywriting en stortte me op het maken van een gelikte nieuwe website. Yehhhh.... Ik heb mijn droombaan gevonden!

Focus op de bijzaken

Twee maanden later (soms ben ik nogal traag van begrip) realiseerde ik me dat ik geen letter op papier had gezet en nul klanten had. Ik begreep er niks van: ik deed toch wat ik het liefste deed? Nou, niet helemaal. Ik stelde het schrijven uit omdat ik eerst andere, minder leuke dingen af wilde hebben voordat ik me weer op datgene zou storten wat ik het allerleukst vond.

Déjà vú naar schoolcarrière...

Het probleem was mijn gebrek aan focus: door met allerlei bijzaken bezig te gaan vergat ik mijn belangrijkste doel. Want wat doet een schrijver de hele dag? Niet de heg snoeien, gaten in kinderbroeken naaien en de trap opnieuw verven in elk geval. Inspiratie verzamelen op Pinterest kan wel, maar dan moet er wel iets over geschreven worden. Hetzelfde gold voor al die netwerk- en voorlichtingsbijeenkomsten die ik trouw bezocht en waarbij ik telkens weer mijn visitekaartjes ‘vergat’ omdat ik ze niet mooi genoeg vond. Ik was een schrijver die niet schreef.

Connect the dots

Toen zag ik een speech van Steve Jobs, die vertelde hoe het leven leek op zo’n puzzel waarbij je de stipjes moet verbinden tot een afbeelding. “Als je goed kijkt, zie ineens wat de rode draad is in je leven. Connect the dots”. Ik dacht even goed na en verrek: talenpakket + dienstverlening + kennis en ervaring in de hulpverlening + hobbyschrijver + eindeloze nieuwsgierigheid + informatieverzamelaar = schrijven over Zorg en Welzijn!

Mijn focus terug

Sinds ik specifiek over onderwerpen als autisme, zorgintensieve kinderen, persoonlijke ontwikkeling en moederschap schrijf gaat het ineens als een speer. Ik vond een foto op Pinterest (ha kijk, zie je nou wel) van een witte leeuw, symbool voor een wijze en sterke overlever die tegelijkertijd compleet buiten de boot valt. Die kwakte ik in Photoshop (dat had ik ook nog geleerd) en zette er met koeienletters boven: I am a writer. Die hangt nu boven mijn neus, want sommige dingen zijn zo duidelijk dat ik ze wel eens vergeet. En wat doet een schrijver? Juist ja.

Waar ligt jouw focus?

Weet jij wat je het liefst zou willen doen in je leven, maar vergeet je het ook de hele tijd (of durf je er niet aan toe te geven)? Hang het dan gewoon recht voor je neus. Op de spiegel in de badkamer, in de wc, op het keukenkastje of naast je computer. Juist als je – net als ik – zo’n verwarrende overtuiging hebt dat je eerst de verstandige en ‘belangrijke’ dingen moet doen voordat je aan de slag gaat met wat je echt leuk vind.

Als je van je hobby je werk maakt hoef je nooit meer een dag te werken en hoe fout dat ook klonk in de nineties, nu is het ineens een waarheid als een koe. Al die andere dingen kun je prima doen, zolang je maar je aandacht hebt bij dat wat werkelijk belangrijk is. Als je dat jezelf kunt toestaan ben je al half op weg.

Linda Hollander schrijft, blogt, ontwerpt en organiseert voor zelfstandig ondernemers en bedrijven. Haar blog Mila Brera helpt chaotische, drukke en huishoudelijk uitgedaagde moeders om het leven leuker te maken met creativiteit in de breedste zin van het woord. Ze heeft een hekel aan sport en haar favoriete hobby is lezen in bed. Met een zak chips.

Gratis E-book Van Wens Naar Werkelijkheid

Wil je verder lezen of nog meer weten over dit onderwerp?
Download dan nu gratis E-book Van Wens Naar Werkelijkheid

Leuk of waardevol artikel?

Geef wat van jouw positieve energie terug door hieronder op de like of respect button te drukken of beter nog: Deel jouw mening of ervaring hieronder met mij!




Linda Hollander

Linda is getrouwd en moeder van een zoon. Schrijven is haar passie en dat doet ze dan ook graag. Linda is gek op kinderen en heeft een heel eigentijdse en inspirerende kijk op opvoeden en hoe om te gaan met kinderen. Juist ook als kinderen een beetje anders zijn dan anders.


« In je kracht staan? Jak!
Je onbewuste bewust? »

Gratis E-book Van Wens Naar Werkelijkheid



Al meer dan 5.000 keer gedownload

Misschien vind je dit ook leuk:

Meer Succes en Effectiviteit


Facebook-reacties op dit artikel

Reageer op Focus: als de bijzaken je belangrijkste doel overschaduwen

Naam:
E-mailadres: (wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief: Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reacties: Stuur mij een e-mail bij volgende reacties
Reactie:
  Om hier te kunnen reageren dien je geabonneerd te zijn op de nieuwsbrief.
 

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties, aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.