Loopbaancoaching: Ploetermoeder

Ploetermoeder

Gastartikel door Linda Hollander

Geplaatst op vrijdag 5 oktober 2012 door Nelly de Jong

Vroeger, toen ik een jaar of vijfentwintig was, had ik het helemaal uitgedacht: eerst carrière maken, dan een leuke vent vinden, een megabruiloft houden, kinderen krijgen (zeven leek me wel een mooi aantal) en lekker doorgaan met carrière maken terwijl mijn keurig opgevoede kindjes in mijn keurige villa boeken lazen en buiten speelden. Kortom: ik zou het helemaal anders doen dan de slonsmoeders waar ik zo verschrikkelijk op neerkeek.

In pyjama

Je weet wel, van die moeders die in pyjama hun kinderen naar school brengen en pas hun uitgroei gaan bijwerken als deze meer dan vijf centimeter bedraagt. Fast forward naar 2012: de carrière is tot een dramatisch einde gekomen, de villa is een jaren vijftig rijtjeshuis geworden en de zeven kinderen zijn er nooit gekomen. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst mijn haar heb geverfd en nu we het er toch over hebben: ik moet nodig naar de kapper. Ik heb niet eens een pyjama en dus sta ik in mijn roze huisbroek en nachthemd ’s ochtends ons kind uit te zwaaien. Samen met een Hele Leuke Man, dat dan weer wel.

Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid

Ik behoor tot de generatie van ‘Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid’. Er zat welgeteld één ander meisje in VWO 2 en samen hadden we het Slimme Meisjespakket: wiskunde, natuurkunde, scheikunde en natuurlijk economie. De wereld zou aan onze voeten liggen!

Toekomstverwachtingen van de jongens

Maar al na drie maanden hadden we een pact gesloten om zo snel mogelijk terug te worden geplaatst naar de HAVO. We zagen de bui namelijk al hangen: er werd niks gedaan aan de toekomstverwachting van de heren. Terwijl we stiekem nog hoopten op een campagne ‘Een slimme jongen is op zijn toekomst voorbereid en leert huishouden en kinderen verzorgen’ mochten we na een jaar niksen naar een klas vol meiden. Gezelligggggg!

Geen idee wat ik wilde worden

De wereld lag open voor meiden van de jaren 70. Mijn oma had medelijden met me. “Hoe moet je nou weten wat je wilt als je zoveel keuzes hebt?” vroeg ze jaren geleden. Ik had namelijk nog steeds geen idee wat ik wilde worden als ik later groot was. Ik kwam er pas achter wat ik werkelijk wilde toen alles op zijn kop verkeerd ging.

100 wensen lijst

Iemand raadde me aan om een bucket list te maken: een lijst van 100 dingen die ik nog wilde doen of bereiken in mijn leven. De hele dag sjouwde ik een notitieboekje met me mee, want op de gekste momenten schoot me wel iets te binnen. Na zes weken had ik mijn lijst en tot mijn eigen verbazing had ik eindelijk antwoord op de vraag wat ik nu eigenlijk wilde.

Brood op de plank

Terwijl ik doorzoek naar een baan (er moet tenslotte wel brood op de plank komen) ben ik weer begonnen met schrijven. Dat was de rode draad in mijn 100 dingen-lijstje. Inspiratie genoeg: hele kuddes ploetermoeders van mijn leeftijd komen langzaam uit de kast en durven openlijk toe te geven dat het eigenlijk vies tegenvalt, al die ballen in de lucht houden. Net als ik willen ze eruit zien als Victoria Beckham, onze kindjes moeten van buitenspelen en lezen houden (en niet van de iPad of Nintendo), we willen een topbaan, onze mannen hebben minimaal één papadag per week, we lopen marathons, gaan op vriendinnenweekend, betalen alle rekeningen op tijd en hebben drie keer per week seks.

Ploetermoeders

Maar in de realiteit zijn we ploetermoeders. En ineens realiseerde ik me: niks omgeving. Dit moet ik van mezelf. Ik heb kansen gekregen die mijn moeder en oma niet hadden, en ik was vastbesloten om er een succes van te maken. Door de lat zo hoog te leggen en de angst om verkeerd te kiezen deed ik maar wat. Wij vrouwen zijn onze eigen ergste vijand, en het wordt tijd dat we wat liever worden voor onszelf. En dat we stoppen met ons blind te staren op het perfecte plaatje van Hoe Het Hoort.

Ben jij ook ploetermoeder?

En hoe zit dat bij jou? Ben jij ook ploetermoeder?  Wat hebben anderen jou of jij jezelf wijsgemaakt over hoe je zou moeten zijn? En waarin mag je wat liever voor jezelf worden?




Linda Hollander

Linda is getrouwd en moeder van een zoon. Schrijven is haar passie en dat doet ze dan ook graag. Linda is gek op kinderen en heeft een heel eigentijdse en inspirerende kijk op opvoeden en hoe om te gaan met kinderen. Juist ook als kinderen een beetje anders zijn dan anders.


« Communicatie: Het lukt me toch niet
Communicatie: Vragen, vragen en nog eens vragen »

Vind jouw persoonlijke missie

Net als iedereen heb jij ook een doel in jouw leven en heeft het leven een doel met jou. De Persoonlijke Missie-generator helpt jou bij het vinden van de juiste woorden om jouw levensmissie aan het papier toe te vertrouwen.

Start de missiegenerator

Trainingen over dit onderwerp

DatumTrainingLocatie
Wo 27 februari '19Ontdek je blauwdrukLeeuwarden, meld je aan
Wo 22 mei '19SpeedcoachingLeeuwarden, meld je aan

Misschien vind je dit ook leuk:

Meer loopbaancoaching


Facebook-reacties op dit artikel

Website-reacties op dit artikel

Antje Bex op dinsdag 9 oktober 2012 om 02:39
Ben ook zo opgevoed, maar door men depressies en ziek zijn snel afgeleerd om zo perfectionist te zijn. Deed wat ik kon en liet de strijk staan als het teveel was. Streek wat ik nodig had. Leerde mijn 3 kinderen zelfstandig zijn. Mijn man hielp toen ook veel.(later gescheiden)
Koos om thuis te blijven en vond dit al zwaar genoeg, weet niet hoe die jonge gezinnen/ moeders het nu doen.
Goed organiseren, maar er mag niets tussenkomen...een ziek kind of zo.
Als ik kookte en we gegeten hadden, moest ieder zijn bord wegdragen en elk een kookpot of pan en de tafel was leeg.
In het schooljaar moesten ze niet zoveel helpen, maar in de vakantie's had ik een planning met taken.Taken konden nog gewisseld worden, dus ze deden zo wat ze graag deden.
Ik had een sorteersysteem voor de vuile was en alles ging in de juiste ton, was die ton vol dan moest ik het maar alleen nog in de wasmachine steken en poeder ed toevoegen.
Hun gestreken kleding zelf in de kast leggen.
Hun kamer moesten ze zelf schoon houden als ze ouder waren.
Als ze als tiener straf verdiende, liet ik ze zelf de straf kiezen.
oa iets van huishoudelijk werk of boodschappen doen, want bij huisarrest moest ik zelf ook thuisblijven en was ik mee gestraft ;-(
Als huisvrouw heb je eigenlijk nooit gedaan.
Mijn Pa zei: "Vermaak na arbeid!" Maar dan had je nooit ontspanning.
Ik leerde ook uit men depressie komen door 1u iets leuk te doen, dan 1u wat moest gebeuren en dan weer 1u iets leuk of rusten.En vooral me niet schuldig te voelen en zeker niet als ik 's middags nog in men kamerjas rondliep.
(Dat waren hoeren volgens men vader en ook als je make-up gebruikte...)
Nu is dat het liefste wat ik doe als ik niet weg moet in kamerjas heel de dag!!! Lekker ontspannen!Niets moet!
Ben nu wel op pensioen en er 'moet' soms toch nog van alles, maar op mijn tempo en als ik zin heb....

Hilda Osinga op maandag 8 oktober 2012 om 20:41
Iedereen heeft zo z'n ideaalplaatje in het hoofd: zo zou ik het graag willen of zo zou het moeten zijn. De werkelijkheid is anders. Ik ben bezig me elke dag wat minder schuldig te voelen: bijv. als ik ook, net als mijn dochter, een dutje ga doen en niet intussen de ramen ga lappen, wat eigenlijk zou moeten. Of als er weer eens meer chips en frietjes, dan fruit en groente gegeten worden. Mijn motto wordt steeds meer: als ik me goed (lees uitgerust en ontspannen) voel, hebben mijn kinderen het ook beter.
In mijn werk leer ik o.a. drukke moeders hoe zij van een ploetermoeder een goedgenoeg-moeder kunnen worden, heel zinvol en leerzaam werk!

Hannelore op maandag 8 oktober 2012 om 12:15
Wat heb ik een hekel aan het woord ploetermoeder. Moeder zijn van kleine kinderen, werken, vrijwilligerswerk en een sociaal leven is gewoon hard werken. hard werken is niet erg. Natuurlijk zou ik ook meer tijd moeten vrijmaken om te knutselen, uit te gaan met manlief of vriendinnen, geduldiger zijn met de kids en het huid beter opruimen en zo nog 100 dingen. Maar dat is allemaal niet in het nu. In het nu geldt alleen dat je op dat moment de juiste keuzes maakt. Dus dat betekent dat ik er soms voor kies om uitgebreid te knutselen, soms een oppas regel om uit te gaan en soms een extra middag werk. Als ik voor mijn gevoel voor het nu de juiste keuzes maak doet de rest er minder toe.

Belinda op maandag 8 oktober 2012 om 11:21
Hoi Linda,
Geweldig humoristisch je stukje en heel herkenbaar. Door recente gebeurtenissen in mijn leven heel hard met mijn neus op de feiten gedrukt. Inderdaad ook ik ben een ploetermoeder. Vasthouden aan het mooie plaatje van een moeder die altijd aardig en lief is en koekjes bakt, dat is niet realistisch. Het luchtiger bekijken en met humor, ja daar heb ik iets aan. Mijn kinderen denken tegenwoordig, he mama maakt een grapje, dat is leuk. Dat wordt dan ook mijn nieuwe aanpak. Met humor naar mezelf, mijn kinderen en mijn (ex) man kijken. En wat maakt het uit om de kids lekker in pyama naar school te brengen als dat het leven makkelijker maakt. En als je zo eens vaker de waarnemen in jezelf aanzet en van een afstandje kijkt, nou dan moet je eigenlijk best vaak om jezelf lachen. Gezond toch!

Nienke op maandag 8 oktober 2012 om 10:57
Rond 7 januari word ik voor het eerst moeder. Na jarenlang een ploeterkind te zijn geweest, met de paplepel ingegoten door ploeterouders, ben ik mij het het afgelopen jaar bewust geworden van dat 'hoe het hoort' iets is wat wij onszelf opleggen. Er bestaat geen hoe het hoort. Het is een veilige gedachte waaraan we graag vasthouden en waarmee je ego wordt gevoed. Het is een uitdaging daar ťcht los van te komen, maar opzeker een grootse bevrijding. Dit besef kan niet anders dan er voor zorgen dat ik het moederschap met een gerust hart in stap, wetende dat als het even niet lukt, ik de mantra ' er bestaat geen zoals het hoort' een aantal keren hardop roep!

Marina op maandag 8 oktober 2012 om 10:40
ik ben een ploetemoeder! Zelfstandig ondernemer met 1 kind en een man. Constant vind ik dat de lat megahoog moet leggen, want zowel gezin als bedrijf mag geen teleurstelling zijn.
Gelukkig heb ik hulp gezocht en wordt het al iets beter...

Reageer op Loopbaancoaching: Ploetermoeder

Naam:
E-mailadres: (wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief: Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reacties: Stuur mij een e-mail bij volgende reacties
Reactie:
  Om hier te kunnen reageren dien je geabonneerd te zijn op de nieuwsbrief.
 

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties, aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.