Assertiviteit: Assertiever worden?

Geplaatst op vrijdag 8 januari 2010

Ze komt omdat ze assertiever wil worden. Ik vraag haar waar ze last van heeft. Van een kennis die een paar straten verderop woont en die nu ineens niets meer tegen haar zegt en die andere mensen tegen haar op zet, zegt ze. Maar bij verder doorvragen blijkt er meer aan de hand. Ze vindt zichzelf geen goede moeder en haar man heeft ook niks aan haar. Zelfs het diploma dat ze laatst heeft gehaald heeft ze gekregen omdat ze het anders zo zielig voor haar vonden en omdat ze de eisen hier in het Noorden niet zo hoog hoeven te leggen, zegt ze. Ze heeft ook al het nodige aan begeleiding gehad van psychiaters en psychologen, maar dat heeft haar allemaal niet opgeleverd wat ze graag wilde: Dat ze wat beter voor zichzelf opkwam en meer zelfvertrouwen kreeg.

Erin geloven

Geloof jij dat onze samenwerking jou gaat helpen? Dat weet ze niet. Maar eigenlijk gelooft ze het niet echt. Ik weet dan niet of ik je helpen kan, zeg ik haar. Als jij er niet in gelooft, dan wordt het toch niks.

Schuldig voelen

Ik vraag haar wat voor gevoel het haar geeft als ze tegen zichzelf zegt dat ze dat diploma eigenlijk niet heeft verdiend. Dan blijkt dat ze zich schuldig voelt dat zij dat diploma heeft gekregen. Ik vraag haar of ze er dan niets voor heeft gedaan. Maar dat is niet zo. Ze heeft er wel hard voor gewerkt.

Negatieve zelfdialoog

Ik leg uit dat als ze tegen zichzelf zegt dat ze het niet verdiend heeft dat ze zichzelf een naar gevoel aanpraat. En dat ze zichzelf al die jaren geconditioneerd heeft op een slecht gevoel over zichzelf door zo negatief tegen zichzelf te praten. Ik vraag haar of ze eens tien keer hardop wil zeggen: Ik heb hard voor dat diploma gewerkt en ik heb het verdiend.

Comfortzone

Dat kan ze niet zegt ze. Hoezo, vraag ik haar naïef. Je hebt toch een mond en een tong. Ja dat wel, maar dat kan ze echt niet doen. Misschien als ze alleen is dan wil ze het wel proberen. Maar ze kan dat echt niet zeggen als ze het zelf niet gelooft. Ik vertel haar dat als ze al allerlei hulp heeft gehad en ze  niet verder is gekomen dat ze toch echt uit haar comfortzone moet komen, want dat ik haar anders niet kan en niet ga helpen. Bovendien leg ik haar uit dat ze iets vergelijkbaars gedaan heeft al die jaren. Ze is echt niet geboren als een baby met een negatief zelfbeeld. Daar heeft ze ervaringen voor opgedaan, er een negatieve betekenis aan gegeven die ze vanzelf is gaan geloven.

Grens

Ze kan het toch niet zegt ze. Dan houd wat mij betreft het gesprek hier op, geef ik mijn grens aan. Als jij geen stappen gaat zetten om je beter te willen voelen, dan ga ik niet trekken aan een dood paard. Ze schrikt en draait bij. En als ik het nu alsnog doe, wil je me dan wel helpen? Ja natuurlijk geef ik haar terug. Zeg het maar alsof je het echt gelooft. Je hoeft het nog niet te geloven. Doe maar alsof je in een toneelstuk zit.

Overtuigd

Ze zegt het vijf keer en stopt dan even. Hoe voelt dat vraag ik haar? Ja onwennig maar wel goed. Dan nu nog maar de andere vijf keer. En ze zegt met steeds meer overtuiging. Ze begint het al te geloven. Ik heb nog een vraag aan haar. Geloof je nu dat het gaat werken? Ze lacht... Ja, ze is overtuigd. Het gaat werken. Ze gaat helemaal blij de deur uit.

De hel van '63 »« Dit is zo'n dag

Gerelateerde artikelen

• Vrouwen in de Media
• Assertiviteit: Valse bescheidenheid?!
• Assertiviteit: Niet zo bedoeld
• Assertiviteit: Onzeker
• Assertiviteit: Afscheid van een oud patroon
• Assertiviteit: Assertiever worden?
• Meer assertiviteit

Plaats een reactie

Naam:
E-mailadres:	(wordt niet weergegeven)
Website:
Nieuwsbrief:	Abonneer mij op de nieuwsbrief van ConFront Coaching en Training
Reactie:
	Plaats bericht

ConFront is niet verantwoordelijk voor geplaatste reacties en aanvaardt geen enkele vorm van eventuele aansprakelijkheid en behoudt zich het recht zonder aankondiging reacties in te korten of te verwijderen, als dit gepast wordt geacht. Het veld 'website' is optioneel. Je link wordt gekoppeld na controle van de reactie.